Μπούμερανγκ (2026)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Ο θάλαμος ευωδούσε από τις ανθοδέσμες και τα γλαστράκια που δεν έπαυαν να κουβαλούν οι επισκέπτες, ενώ οι εξεταστές γιατροί ακόμα μελετούσαν τα αποτελέσματα του μυογράφου. Ο ασθενής, βλέπεις, ήταν πανεπιστημιακός διδάκτωρ με ειδίκευση στον Ιωάννη Στοβαίο και ιδιαίτερα αγαπητός στους φοιτητές του. Όχι όμως και στους συναδέλφους του, οι οποίοι μόνο που δεν είχαν ανοίξει σαμπάνιες μαθαίνοντας για την αιφνίδια περιπέτεια της υγείας του και την εσπευσμένη του εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Ασκήσεις Ύφους (2026)

Μικρά πεζά παιγνιώδους παραλόγου

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

Εκδόσεις: Ψηφιακή Αυτοέκδοση
Έτος Έκδοσης: 2026
Ηλεκτρονικό Βιβλίο (PDF, A4)
Σελίδες: 50
Εξώφυλλο & Εικονογράφηση: Μάριον Χωρεάνθη
Διάθεση: @ Archive.org

Συνέντευξη στη Μαίρη Λαρεντζάκη-Γκιώνη (2025)

Η μουσική με βοήθησε να κατανοήσω τα μαθηματικά

Η Μάριον Χωρεάνθη γεννήθηκε στη Χίο αλλά μεγάλωσε και ζει στην Αθήνα. Πραγματοποίησε σπουδές Γαλλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), ενώ είναι επίσης κάτοχος DEUG και Licence de Lettres Modernes (Sorbonne-Paris IV) και Diploma of English Studies (Cambridge). Παρακολούθησε συστηματικά μαθήματα εκφραστικής κίνησης και αυτοσχεδιασμού, κλασικού τραγουδιού, κιθάρας, πιάνου και θεωρητικών και έλαβε μέρος σε χορωδίες και φωνητικά σύνολα, καθώς και σε ερασιτεχνικές συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις. Εργάστηκε ως μεταφράστρια και εικονογράφος για εκδοτικούς οίκους και περιοδικά της Αθήνας και της περιφέρειας, και στην ιδιωτική εκπαίδευση ως καθηγήτρια ξένων γλωσσών. Ασχολείται με το σχεδιασμό ιστοσελίδων, τον προγραμματισμό και τη μουσική ή/και ηχητική επένδυση ντοκιμαντέρ, βιντεοπαιχνιδιών και θεάτρου, αρθρογραφώντας παράλληλα σε έντυπα και διαδικτυακά μέσα. Από το 1999 κινείται στο χώρο της ανεξάρτητης πειραματικής μουσικής σκηνής, σε συνεργασία με συνθέτες και συγκροτήματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Φτιάχνει επίσης κόμικς για μεγάλους, πολιτικό γελοιογραφικό σκίτσο, εξώφυλλα βιβλίων και μουσικών άλμπουμ και διαδικτυακά παιχνίδια γρίφων και εναλλακτικής πραγματικότητας. Έχει εκδώσει δυο μυθιστορήματα (Βρείτε την Ορτανσία, Καστανιώτης 2002 και Obliqua, 24γράμματα 2022), δυο ποιητικές συλλογές (Η Εξορία των Αρχαγγέλων, Ιωλκός 2005 και Μαύρος Καθρέφτης, Οι Εκδόσεις των Φίλων 2015), μια συλλογή διηγημάτων (Μυστική Αλφάβητος, Αθήνα 2022) και μια συλλογή δοκιμίων (Ψηφία, Ψηφίδες, Ψήγματα, Αθήνα 2022).

Οι Περιπέτειες του Hermux Tantamoq (2000-2007)

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Προ ετών (ελαφρώς) αμνημονεύτων, όταν ακόμα εργαζόμουν ως μεταφράστρια λογοτεχνίας, μου ανατέθηκαν από τις εκδόσεις Ψυχογιός τρία πολύ ιδιαίτερα βιβλία μυστηρίου, γραμμένα από έναν νεαρό και πρωτοεμφανιζόμενο, τότε, συγγραφέα: τον Αμερικανό Michael Hoeye, πρώην αγρότη, φωτογράφο μόδας και καθηγητή σε γυμνάσιο. Ήταν την εποχή που μεσουρανούσε διεθνώς ο Harry Potter με τη σειρά των "μαγικών" περιπετειών του, οι οποίες επίσης κυκλοφορούσαν από τον ίδιο εκδοτικό οίκο στην Ελλάδα. Ο Hoeye θέλησε, πιθανώς, να "απαντήσει" στο φαινόμενο Harry Potter δημιουργώντας ένα φανταστικό σύμπαν εμπνευσμένο από τους μύθους του Αισώπου και τα παραδοσιακά και έντεχνα κλασικά παραμύθια, με κεντρικό ήρωα έναν συμπαθέστατο, φιλήσυχο ρολογά, τον Hermux Tantamoq - ο οποίος δεν είχε καμιά μαγική ιδιότητα και δεν ήταν καν άνθρωπος, αλλά... ποντικός, ενώ οι συνθήκες τον ανάγκαζαν να αναλαμβάνει το ρόλο ντετέκτιβ σε άκρως περίπλοκες υποθέσεις.

Obliqua (2022)

Μυθιστόρημα

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

Εκδόσεις: 24γράμματα
Έτος Έκδοσης: 2022
Χαρτόδετο, Μεγάλου Σχήματος (17x24)
Σελίδες: 536
Εξώφυλλο & Εικονογράφηση: Μάριον Χωρεάνθη
Διάθεση: @ Εκδόσεις 24γράμματα

ISBN 978-6182-014-943

Οδυσσέας Ελύτης - Υπερρεαλισμός & Παράδοση (2022)

I. ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ (1941): Η ΑΘΕΑΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Η ιστορία του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα υπήρξε αρκετά πιο βραχύβια, όχι όμως και λιγότερο επεισοδιακή απ' ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η πρώτη δεδηλωμένα υπερρεαλιστική ποιητική συλλογή - η Υψικάμινος του Ανδρέα Εμπειρίκου - κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1935, σ' ένα περιβάλλον ζηλότυπα προσκολλημένο στις μετα-ρομαντικές συμβάσεις και τη μεταπολεμική του απαισιοδοξία. Οι αθηναϊκοί πνευματικοί κύκλοι της εποχής την υποδέχτηκαν με ειρωνική περιφρόνηση, όχι δίχως ψήγματα εχθρότητας, μα και ενός είδους προστατευτικής συγκατάβασης, σαν να επρόκειτο για παιδιάστικο καπρίτσιο που δεν θ' αργούσε να υπακούσει στην παντοδυναμία της λογικής.

Ωστόσο, ο ρόλος του υπερρεαλισμού στην εξέλιξη της ποίησης στη χώρα μας αποδείχτηκε παραπάνω και από καταλυτικός, επιβεβαιώνοντας θεαματικά ό,τι ορισμένοι ποιητές (όπως ο Τέλλος Άγρας) είχαν ήδη διαισθανθεί, κανείς όμως δεν τολμούσε να ομολογήσει: πως η ιδέα, η έννοια αυτή καθαυτήν του υπερρεαλισμού - ερμηνεύοντας κυριολεκτικά τον όρο - συνιστά τη βαθύτερη ουσία της ποιητικής δημιουργίας και έκφρασης και ανέκαθεν ήταν παρούσα, με διάφορες εκφάνσεις και εκδηλώσεις, σε κάθε είδος και πεδίο της τέχνης. Όπως όλες σχεδόν οι μορφές πνευματικής παραγωγής, έτσι και η ποίηση προϋποθέτει, λίγο πολύ, την υπέρβαση - ή, μάλλον, την ανατροπή - της αντικειμενικής πραγματικότητας, ούτως ώστε η δημιουργική έμπνευση να κατακτήσει και να εδραιώσει την πρωτογένεια της σύλληψής της, καθώς και τον ιδιάζοντα αισθητικό της χαρακτήρα.

Μυστική Αλφάβητος (2022)

Χρονικά & αφηγήσεις

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

Εκδόσεις: Ψηφιακή Αυτοέκδοση
Έτος Έκδοσης: 2022
Ηλεκτρονικό Βιβλίο (PDF, A4)
Σελίδες: 36
Εξώφυλλο & Εικονογράφηση: Μάριον Χωρεάνθη
Διάθεση: @ Archive.org

Immensee (2020)

Φθινοπωρινές ψιχάλες, χειμωνιάτικες μπόρες

Ο Theodor Storm είναι ένας από τους αφανείς ακρογωνιαίους λίθους της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, έχοντας επηρεάσει με το ύφος και τη θεματολογία του αρκετούς συγγραφείς - της εποχής του και μεταγενέστερους - που η φήμη τους ξεπέρασε τη δική του. Γιος δικηγόρου, γεννημένος το 1817 στην παραθαλάσσια γερμανική πόλη Χούσουμ (πρώην Χούσεμπρο), η οποία τότε υπαγόταν διοικητικά στη Δανία, ο Storm σπούδασε νομικά στο Κίελο και το Βερολίνο, όπου εξέδωσε και τα πρώτα του ποιητικά πονήματα σε συλλογικούς τόμους. Συμμετείχε ενεργά στο κίνημα για την ανεξαρτησία και την ενοποίηση της Γερμανίας, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δικηγόρος στη γενέτειρά του - της οποίας χρημάτισε, επίσης, κυβερνήτης για μια δεκαπενταετία αφότου οι Πρώσοι ανέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αποσύρθηκε από το δημόσιο βίο και αφιερώθηκε στη συγγραφή, ως το θάνατό του από ανίατη ασθένεια σε ηλικία 70 ετών.

Το Χριστουγεννιάτικο Γουρουνάκι (2021)

Το θαύμα της παραμονής των Χριστουγέννων

Το Χριστουγεννιάτικο Γουρουνάκι είναι το πρώτο "καθαρόαιμο" παιδικό βιβλίο της φημισμένης Αγγλίδας συγγραφέα J. K. Rowling, μετά τη δημοφιλέστατη σειρά μυθιστορημάτων της με ήρωα τον Harry Potter και τον οδηγό Φανταστικά Ζώα και πού Βρίσκονται - τα οποία, μ' όλο που διαβάστηκαν και από μικρότερα παιδιά, απευθύνονται κυρίως σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Εκτός από τα παραπάνω, η Rowling έχει γράψει βιβλία για μεγάλους με "αυτόνομη" θεματολογία, καθώς και σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων (με το αντρικό ψευδώνυμο Robert Galbraith). Τα περισσότερα λογοτεχνικά της πονήματα έχουν μεταφερθεί στην οθόνη και αποσπάσει πλήθος βραβείων και άλλων διακρίσεων. Στην Ελλάδα έγινε γνωστή από τις εκδόσεις Ψυχογιός, από όπου πρωτοβγήκε - και εξακολουθεί να κυκλοφορεί - με εξαιρετική επιτυχία η σειρά Harry Potter, σε μεταφράσεις της αείμνηστης Καίτης Οικονόμου και της Μάιας Ρούτσου. Οι ίδιες εκδόσεις μάς προσφέρουν φέτος το Χριστουγεννιάτικο Γουρουνάκι, μεταφρασμένο από τη Σοφία Γρηγορίου και με την πανέμορφη, πρωτότυπη ασπρόμαυρη εικονογράφηση του Jim Field (επίσης πολυβραβευμένου σχεδιαστή χαρακτήρων και σκηνοθέτη κινουμένων σχεδίων, βιντεοκλίπ και διαφημιστικών σποτ).

Bah, Humbug (2021)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Αν και μεγαλώνυμος, δεν ήταν παρά ένας σαυροειδής λιμοκοντόρος που περνούσε τον εαυτό του για πολύ σπουδαίο. Ποτέ δεν άνοιγε την πόρτα στα παιδάκια που χτυπούσαν για τα κάλαντα των Χριστουγέννων και τις σπάνιες φορές που καταδεχόταν να τους ανοίξει, τα έδιωχνε με το χειρότερο τρόπο, ώσπου κι αυτά είδαν κι απόειδαν και δεν ξανασχολήθηκαν μαζί του.

Νύχτα (2021)

Από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια

Η πρώτη εμφάνιση του Νίκου Χατζηπαπά στη λογοτεχνία ήταν το 1996, με την ποιητική συλλογή Μύθου Αφήγησις Τέλος (εκδόσεις Δωδώνη). Με σπουδές θεάτρου, κινηματογράφου και γραφικών τεχνών, ο Ροδίτης σκηνοθέτης και ηθοποιός που πρόπερσι μας χάρισε το συνταρακτικό "αιρετικό" μονόλογο του Hugo Claus Gilles & η Νύχτα και φέτος το (βασισμένο σε κείμενα του νομπελίστα Peter Handke) "ζωντανό" υπερθέαμα Kaspar Machine, έχει δώσει το στίγμα της πολύπλευρης καλλιτεχνικής του δημιουργικότητας μέσα από ένα σύνολο έργου εντυπωσιακό σε όγκο όσο και σε ποικιλία. Ιδρυτής του Μαγικού Θεάτρου (1987) και του Helix Action Theatre (1997), διοργανωτής του International Street Theatre Festival στην Ελλάδα και των ευρωπαϊκών προγραμμάτων Helidra και Kaspar Machine, έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με το Εθνικό Θέατρο και την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης Θεσσαλονίκης και διατελέσει διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ρόδου (1991-1995), καθώς και καλλιτεχνικός διευθυντής για τη φετινή υποψηφιότητα της Ρόδου ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, ενώ έχει, επίσης, συμμετάσχει σε πολυάριθμα διεθνή φεστιβάλ.

Βεντάλια & Κατάνα (2021)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Η συνήθεια των ξυλοπέδιλων να κάνουν θόρυβο ήταν το μεγαλύτερο πρόσκομμα που αντιμετώπιζε η γκέισα Futzitsu, ενώ σχεδίαζε τη δολοφονία του αυτοκράτορα. Έπρεπε να προμηθευτεί άλλου είδους υποδήματα, που να διευκολύνουν την αθόρυβη προσέγγιση.

Αφορμές (2021)

Η αρχή (και το τέλος) της αδράνειας

Ο Κοραής Δαμάτης πρωτοπαρουσιάστηκε ως πεζογράφος το 2016, με το ημιαυτοβιογραφικό του μυθιστόρημα Το Σπίτι Μόνο (εκδόσεις Γαβριηλίδη), έχοντας πίσω του μακρά πορεία ως σκηνοθέτης, ηθοποιός και χορευτής, αλλά και εικαστικός καλλιτέχνης. Αιγυπτιώτης - γεννημένος στην Αλεξάνδρεια και έχοντας βιώσει τον ξεριζωμό της οικογένειάς του λόγω των εκεί ταραχών - ζει από τα δέκα του χρόνια στην Ελλάδα, όπου σπούδασε και εργάζεται. Το πολυδιάστατο της δημιουργικής του προσωπικότητας αντανακλάται τόσο στη θεματολογία των κειμένων του, όσο και στο λογοτεχνικό τους χειρισμό. Το νέο του βιβλίο, Αφορμές (από τις εκδόσεις Βακχικόν, 2021), είναι μια συλλογή διηγημάτων - μικρών ιστοριών, όπως ο ίδιος τις χαρακτηρίζει - εμπνευσμένων από "ένα περιστατικό στο δρόμο [...], κάτι που ειπώθηκε λαθραία [...], κάποιο αναπάντεχο συμβάν, ένα ξαφνικό τηλεφώνημα, μια είδηση στα ψιλά, τα λόγια ενός φίλου, μια προσφώνηση, μια φωτογραφία".

Αν και τα συμφραζόμενα της τρέχουσας (και όχι μόνο) επικαιρότητας δεν παρουσιάζονται αυτούσια μέσα στο βιβλίο, η χρονική συγκυρία της κυκλοφορίας του προσδίδει στην ατμόσφαιρα, όπως και στην ουσία, της κάθε "μικρής ιστορίας" εύλογα πεδία συνδηλώσεων. Κατά σύμπτωση, μάλιστα (ή και όχι), στον τίτλο του περιέχεται αναγραμματισμένο το ράμφος από τη χαρακτηριστική μάσκα των μεσαιωνικών "γιατρών της πανούκλας" (plague doctors).

Εκρηκτική Συνταγή Αποτυχίας (2021)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Οι γιαχνιστές πατάτες του παππού μου προξενούσαν συνήθως ακατάσχετη σιελόρροια στους καλεσμένους του πολύ πριν σερβιριστούν στο τραπέζι, μαζί με μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων. Ήταν η σπεσιαλιτέ του, για την οποία καυχιόταν με αθώο καμάρι. Απόλυτα θεμιτό, άλλωστε, αφού η επιτυχία του συγκεκριμένου πιάτου ήταν, λίγο πολύ, εγγυημένη.

Ken Follett - Συνέντευξη Τύπου (2021)

Αποκαλυπτήρια ενός πολυαναμενόμενου βιβλίου

Τον Ουαλό - γεννημένο στο Κάρντιφ το 1949 - συγγραφέα Ken Follett τον πρωτογνώρισε στους Έλληνες αναγνώστες το εβδομαδιαίο περιοδικό Γυναίκα, στα τέλη της δεκαετίας του '70 με αρχές του '80, δημοσιεύοντας σε συνέχειες Το Μάτι της Βελόνας (1978), το πρώτο μυθιστόρημα που ο Follett εξέδωσε με το αληθινό του όνομα. Το από τότε έκδηλο ενδιαφέρον του για την ιστορία (Το Μάτι της Βελόνας διαδραματίζεται στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο) εξερευνήθηκε εντατικά στα επόμενα βιβλία του, τόσο στα αμιγώς λογοτεχνικά - συχνά σε συνδυασμό με το κατασκοπικό και το αστυνομικό μυστήριο, καθώς και τον κοινωνικοπολιτικό προβληματισμό - όσο και στο ιστορικό αφήγημα Τα Φτερά των Αετών.

Πολυγραφότατος, πολυβραβευμένος και πολυμεταφρασμένος, με έντονη εκπαιδευτική και φιλανθρωπική δράση, τιμημένος με το Σταυρό του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για την προσφορά του στα γράμματα, ο Follett είδε πολλά απ' τα εμβληματικά του έργα, όπως Ένας Κόσμος χωρίς Τέλος, Ο Τρίτος Δίδυμος, The Key to Rebecca και Οι Στυλοβάτες της Γης, να διασκευάζονται για την οθόνη (το τελευταίο, μάλιστα, έγινε και βιντεοπαιχνίδι).

Το Μυστικό στον Κήπο (2021)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Η βαριά ευωδιά του μούστου μού έφερνε πάντα ένα σκάσιμο, ιδίως ύστερα απ' τα νερομπούλια που μας τάιζε η θεία Μερόπη για να μη μας βαραίνουν, λέει, το στομάχι. Βέβαια η μουσταλευριά για επιδόρπιο αναιρούσε την ευγενή αυτήν πρόθεση, σε συνδυασμό, μάλιστα, με τα σκυλάδικα που έπαιζε το ραδιόφωνο στο παρασκήνιο όσο τρώγαμε. Εκείνη ειδικά την ημέρα, με είχε πιάσει τέτοιος κοιλόπονος μετά το φαΐ, που βγήκα στον κήπο να περπατήσω λιγάκι, μπας και συνέρθω.

Η Αλκμήνη & Οι Άλλοι (2020)

Βίοι ιδιάζοντες, ιδιωτικοί & δημόσιοι

Τον Θεοδόση Μίχο - δημοσιογράφο και ραδιοφωνικό παραγωγό, ιδρυτή και πρώην διευθυντή της διαδικτυακής πύλης Popaganda - τον πρωτογνωρίσαμε ως συγγραφέα με τη σπονδυλωτή νουβέλα του Κράτα το Σόου, η οποία κυκλοφόρησε το 2016 από τις εκδόσεις Key Books. Από τις ίδιες εκδόσεις βγήκε πέρσι τον Ιούλιο το μυθιστόρημά του Η Αλκμήνη & οι Άλλοι, σε ύφος αρκετά διαφορετικό αλλά με παρόμοια χιουμοριστική, συχνά (αυτο)σαρκαστική διάθεση. Μέσα από ένα αμάλγαμα μυθοπλασίας και ψηγμάτων οικογενειακής "μυθολογίας" που θα μπορούσαν να είναι (έμμεσα) αυτοβιογραφικά ή δανεισμένα από συνδυασμένες αφηγήσεις τρίτων, ο συγγραφέας ξεδιπλώνει ένα παζλ από ατομικές πορείες ζωής, παράλληλα με τις ευρύτερες κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις που σημάδεψαν την ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων εκατόν είκοσι χρόνων.

Η "Αλκμήνη" του τίτλου αποτελεί κέντρο και κινητήρια δύναμη ενός σύμπαντος σε μικρογραφία, το οποίο διαπλέκεται και αλληλεπιδρά με τους πολλαπλούς μικροκόσμους που το περιβάλλουν. Κατά ένα μέρος, εκείνη ανήκει στο στρατόπεδο των "άλλων" κι αυτοί στο δικό της - όπως δείχνει και το όνομά της, που μοιράζεται τα δυο του πρώτα γράμματα με τη λέξη "άλλοι", δημιουργώντας εύηχη παρήχηση στον τίτλο του μυθιστορήματος (η Αλκμήνη είναι, άλλωστε, η μόνη που κατονομάζεται, ενώ όλοι "οι άλλοι" μνημονεύονται απλώς με τις οικογενειακές, κοινωνικές ή επαγγελματικές τους ιδιότητες, συνήθως σε συνάρτηση μ' εκείνη: ο σύζυγος, η κόρη, ο γαμπρός, η γειτόνισσα, ο γιατρός).

Βαμπίρ: Μελάνι & Αίμα στην Οθόνη (2020)

Κυνόδοντες, ευαισθησία & προκατάληψη

Όταν πληροφορήθηκα για πρώτη φορά την υπόθεση των βιβλίων και των ταινιών του περιβόητου έπους Λυκόφως, θα 'παιρνα όρκο πως μου έκαναν πλάκα. Αλλά όχι: αν και η (προφανώς συναρπαστική για τα απανταχού δωδεκάχρονα) εικόνα ενός... χορτοφάγου - με την έννοια που παίρνει η λέξη στο συγκεκριμένο σύμπαν, δηλαδή της αποφυγής ειδικά του ανθρώπινου αίματος - βρικόλακα με τηλεπαθητικές ικανότητες, που κατοικεί σε γυάλινο πύργο για να αποδείξει ότι δεν τον πειράζει ο ήλιος, κάνει παρέα σαν να μην τρέχει τίποτα με τους θνητούς συμφοιτητές του στο κολέγιο και το μοναδικό του ιδιαίτερο γνώρισμα είναι ότι... λαμπυρίζει, έχει όλα τα χαρακτηριστικά της παρωδίας, η πικρή αλήθεια είναι πως ΔΕΝ πρόκειται για μια ακόμα απόπειρα διακωμώδησης του βαμπιρικού μύθου - τουλάχιστον όπως εμείς "του παρελθόντα αιώνα" τον ξέραμε από το διαχρονικά απαράκαμπτο Nosferatu, τις πολυάριθμες ενσαρκώσεις του Δράκουλα από τον Christopher Lee (ή έστω τη "σινεφίλ" εκδοχή του από τον Coppola), το αισθησιακό Αίμα και Πάθος του Tony Scott και την αιρετική για το είδος Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα του Neil Jordan, από το ομότιτλο μυθιστόρημα της Anne Rice.

Ο Ψιθυριστής (2019) & Οι Σκιές (2020)

I. Ο ΨΙΘΥΡΙΣΤΗΣ (2019)

Ο Alex North αποτελεί ένα μυστήριο από μόνος του και περίπτωση (περίπου) ανάλογη της Elena Ferrante. Κανείς δεν γνωρίζει γι' αυτόν τίποτα περισσότερο απ' τα όσα παραθέτει το άκρως συνοπτικό βιογραφικό του και πέρα απ' την εξαιρετικά φειδωλή διαδικτυακή του παρουσία. Εκφράζονται, μάλιστα, υποψίες ότι πρόκειται για συγγραφέα που έχει ήδη γίνει γνωστός με διαφορετικό όνομα (ή επίσης ψευδώνυμο). Σύμφωνα με τον ίδιο, γεννήθηκε στην αγγλική πόλη Λιντς του δυτικού Γιόρκσιρ, όπου ζει με την οικογένειά του μέχρι σήμερα. Εκεί πραγματοποίησε σπουδές φιλοσοφίας και δίδαξε στο τοπικό πανεπιστήμιο, προτού αφιερωθεί στο γράψιμο. Έχει ως τώρα βγάλει δυο μυθιστορήματα, Ο Ψιθυριστής (2019) και Οι Σκιές (2020) - που κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Bell, μεταφρασμένα από τη Βεατρίκη Κάντζολα-Σαμπατάκου - ενώ προλογίζει την ανθολογία διηγημάτων μυστηρίου Afraid of the Light (2020).

Διαβολική Μηχανή (2020)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Ο νέος γείτονας δήλωνε οινοπνευματοποιός στο επάγγελμα και ερασιτέχνης δύτης. Αν και κάπνιζε μανιωδώς, τα πνευμόνια του είχαν εξαιρετικές αντοχές. Η επιχείρησή του τροφοδοτούσε κάθε είδους μαγαζιά που χρειάζονταν ή διέθεταν αλκοόλ σε οποιαδήποτε μορφή ή σύνθεσή του. Η γυναίκα του ήταν από την Κοπεγχάγη, αλλά δεν έμοιαζε καθόλου με σειρήνα - μάλλον με φαλαινοθηρικό, παρά τους εξευγενισμένους τρόπους της.