Μπούμερανγκ (2026)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Ο θάλαμος ευωδούσε από τις ανθοδέσμες και τα γλαστράκια που δεν έπαυαν να κουβαλούν οι επισκέπτες, ενώ οι εξεταστές γιατροί ακόμα μελετούσαν τα αποτελέσματα του μυογράφου. Ο ασθενής, βλέπεις, ήταν πανεπιστημιακός διδάκτωρ με ειδίκευση στον Ιωάννη Στοβαίο και ιδιαίτερα αγαπητός στους φοιτητές του. Όχι όμως και στους συναδέλφους του, οι οποίοι μόνο που δεν είχαν ανοίξει σαμπάνιες μαθαίνοντας για την αιφνίδια περιπέτεια της υγείας του και την εσπευσμένη του εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Ασκήσεις Ύφους (2026)

Μικρά πεζά παιγνιώδους παραλόγου

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

Εκδόσεις: Ψηφιακή Αυτοέκδοση
Έτος Έκδοσης: 2026
Ηλεκτρονικό Βιβλίο (PDF, A4)
Σελίδες: 50
Εξώφυλλο & Εικονογράφηση: Μάριον Χωρεάνθη
Διάθεση: @ Archive.org

Bah, Humbug (2021)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Αν και μεγαλώνυμος, δεν ήταν παρά ένας σαυροειδής λιμοκοντόρος που περνούσε τον εαυτό του για πολύ σπουδαίο. Ποτέ δεν άνοιγε την πόρτα στα παιδάκια που χτυπούσαν για τα κάλαντα των Χριστουγέννων και τις σπάνιες φορές που καταδεχόταν να τους ανοίξει, τα έδιωχνε με το χειρότερο τρόπο, ώσπου κι αυτά είδαν κι απόειδαν και δεν ξανασχολήθηκαν μαζί του.

Βεντάλια & Κατάνα (2021)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Η συνήθεια των ξυλοπέδιλων να κάνουν θόρυβο ήταν το μεγαλύτερο πρόσκομμα που αντιμετώπιζε η γκέισα Futzitsu, ενώ σχεδίαζε τη δολοφονία του αυτοκράτορα. Έπρεπε να προμηθευτεί άλλου είδους υποδήματα, που να διευκολύνουν την αθόρυβη προσέγγιση.

Εκρηκτική Συνταγή Αποτυχίας (2021)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Οι γιαχνιστές πατάτες του παππού μου προξενούσαν συνήθως ακατάσχετη σιελόρροια στους καλεσμένους του πολύ πριν σερβιριστούν στο τραπέζι, μαζί με μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων. Ήταν η σπεσιαλιτέ του, για την οποία καυχιόταν με αθώο καμάρι. Απόλυτα θεμιτό, άλλωστε, αφού η επιτυχία του συγκεκριμένου πιάτου ήταν, λίγο πολύ, εγγυημένη.

Το Μυστικό στον Κήπο (2021)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Η βαριά ευωδιά του μούστου μού έφερνε πάντα ένα σκάσιμο, ιδίως ύστερα απ' τα νερομπούλια που μας τάιζε η θεία Μερόπη για να μη μας βαραίνουν, λέει, το στομάχι. Βέβαια η μουσταλευριά για επιδόρπιο αναιρούσε την ευγενή αυτήν πρόθεση, σε συνδυασμό, μάλιστα, με τα σκυλάδικα που έπαιζε το ραδιόφωνο στο παρασκήνιο όσο τρώγαμε. Εκείνη ειδικά την ημέρα, με είχε πιάσει τέτοιος κοιλόπονος μετά το φαΐ, που βγήκα στον κήπο να περπατήσω λιγάκι, μπας και συνέρθω.

Διαβολική Μηχανή (2020)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Ο νέος γείτονας δήλωνε οινοπνευματοποιός στο επάγγελμα και ερασιτέχνης δύτης. Αν και κάπνιζε μανιωδώς, τα πνευμόνια του είχαν εξαιρετικές αντοχές. Η επιχείρησή του τροφοδοτούσε κάθε είδους μαγαζιά που χρειάζονταν ή διέθεταν αλκοόλ σε οποιαδήποτε μορφή ή σύνθεσή του. Η γυναίκα του ήταν από την Κοπεγχάγη, αλλά δεν έμοιαζε καθόλου με σειρήνα - μάλλον με φαλαινοθηρικό, παρά τους εξευγενισμένους τρόπους της.

Μηδένα προ του Τέλους (2020)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

"Τι σύμπτωση!" αναφωνούσαν θορυβημένες οι κομψές κυρίες που με καλά προβαρισμένη μελαγχολία κοιτούσαν τη νεκροφόρα να περνά, τη στιγμή ακριβώς που στην άλλη άκρη του λιβαδότοπου ένα καχεκτικό σκυλί γρύλιζε γοερά πάνω από το ρακένδυτο κουφάρι του αφεντικού του.

Μεταξύ 2 Πυρών (2020)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Το σώμα του προϊστορικού θηρίου που προσπαθούσα να φτιάξω με την πλαστελίνη μου δεν πετύχαινε με τίποτα. Η εποχιακή αλλεργία μ' έκανε να βήχω και να φταρνίζομαι κάθε πέντε δευτερόλεπτα, με αποτέλεσμα να μην έχω καμιά σταθερότητα στα χέρια. Το σαλόνι είχε γεμίσει μυξομάντηλα και ακανόνιστους σβόλους πλαστελίνης που είχαν εκτοξευθεί προς κάθε κατεύθυνση.

Εν Αναμονή (2020)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Μέχρι να ενημερωθούμε για τις εξελίξεις, ο Γερμανός συνάδελφός μας τηλεφώνησε στον πατέρα του κι έμαθε πως ο ανόητος γείτονάς τους βγήκε στα κανάλια και τους έκανε ρεζίλι με συκοφαντικές δηλώσεις εναντίον τους. Ως και φασίστες τους αποκάλεσε, μόνο και μόνο επειδή του είχαν κάνει κάποτε παρατήρηση για τα σκουπίδια που άφηνε βδομάδες ολόκληρες στο μπαλκόνι του, ώσπου οι ένοικοι των γύρω διαμερισμάτων κόντευαν να λιποθυμήσουν απ' την μπόχα.

Ante Portas (2020)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων έδιναν συνεχώς λαβή για εξωφρενικές σπεκουλάτσιες. Μια μυστηριώδης οργάνωση θυροκολλούσε προκηρύξεις μ' ένα παράδοξο κοχλιοειδές σχήμα για λογότυπο και ο ετεροχρονισμένος ψυχαρισμός του κειμένου τους δημιουργούσε την αίσθηση πως η γραφική παραθαλάσσια κωμόπολη είχε μεταφερθεί ως δια μαγείας σε περασμένες εποχές.

Φίδια στον Κόρφο του (2019)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Αν και κοσμαγάπητος στην κοινωνική του δραστηριότητα, ήταν προπέτης και η τσιγκουνιά του δεν είχε όρια. Του άρεσε να τραβάει την προσοχή με κάθε τρόπο. Είχε, έτσι, καλλιεργήσει έναν ελαφρό πλην εφετζίδικο σιγματισμό στην ομιλία του, που κατά τη γνώμη του έδινε στα λόγια του μια επίφαση βαρύτητας - στην πραγματικότητα, όμως, ακουγόταν σαν συριγμός φιδιού. Κατά τα άλλα, κανείς δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερα μεμπτό να του προσάψει.

Αληθής Ιστορία (2019)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Δεν είχαμε ξανακούσει τέτοιο θελξικάρδιο εμβατήριο, όσο κι αν η μελωδία του, με τη διάφωνη εναρμόνιση και τις άστατες μετατροπίες της, ήταν κάπως οθνεία στ' αυτιά μας.

Εγκόλπιον (2018)

Ήτοι ανθολόγιον τυχαίων περιστατικών

Το Εγκόλπιον ήτοι Ανθολόγιον Τυχαίων Περιστατικών του ποιητή Δημήτρη Αλεξίου (το οποίο κυκλοφόρησε το Μάιο του 2018 από τις εκδόσεις ΑΛΔΕ) είναι βιβλίο άκρως ιδιότυπο, αν όχι και μοναδικό στο είδος του. Δεν πρόκειται για συνηθισμένο ανάγνωσμα - ούτε καν, στην ουσία, για βιβλίο με την έννοια στην οποία είμαστε γενικά μαθημένοι - αλλά για κάτι σαν έντυπο σημειωματάριο, το οποίο περιέχει ένα βιβλίο, ή πολλά βιβλία, ποιητικά ή πεζά, στην προεμβρυϊκή τους μορφή. Ό,τι υπάρχει ή καταγράφεται στο μυαλό και τη μνήμη ως ιδέα ή/και εντύπωση, έχει μεταφερθεί ανεπεξέργαστο, ωμό στο χαρτί: αυτούσιοι στίχοι, παραφθορές και παραφράσεις γνωστών ποιημάτων και τραγουδιών, σπαράγματα διαλόγων, συνθήματα στους τοίχους, παροιμίες, ρητά και αποφθέγματα - ενίοτε με λιγόλογο χιουμοριστικό σχολιασμό - ονόματα και ιδιότητες πραγματικών και φανταστικών προσώπων, υπαρκτά και φτιαχτά ακρωνύμια, λογοπαίγνια, βιογραφικά στοιχεία, τμήματα εγκυκλοπαιδικών άρθρων και πρωτότυπων λογοτεχνικών κειμένων, σκιτσάκια (χαριτωμένες ασπρόμαυρες βινιέτες φιλοτεχνημένες από τον Στάθη Σ.).

Μίμησις Πράξεως (2019)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Ο σκηνοθέτης ήταν πεπεισμένος ότι η νέα του παράσταση θα ξετρέλαινε ως και το πιο απαιτητικό κοινό. Με παιδιάστικο ενθουσιασμό έβγαινε σ' όλες τις εκπομπές της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου και διατεινόταν πως είχε φτάσει στο απόγειο της καριέρας του - και μόλις κατέβαινε το έργο, ο ίδιος σκόπευε πια να αποσυρθεί. Δεν θεωρούσε ότι θα κατάφερνε ποτέ να ξεπεράσει αυτό το επίτευγμα, που ωστόσο δεν είχε καν παρουσιαστεί ακόμα.

Cyborgette (2019)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Ήταν πνευματώδης, οπωσδήποτε, κοινωνός πάντοτε των νέων ιδεών. Παρ' όλα αυτά, δεν μπορούσε να μη θαυμάζει και την κομψοτεχνία των παλιών εργοχείρων, το περίτεχνο τρυπογάζι στα σχεδόν χαρτογραφικά σχέδια που πλαισιώνονταν από τα τελάρα του κεντήματος. Είχε, μάλιστα, στο δωμάτιό της ένα παλιομοδίτικο λεγένι, που έπαιζε ρόλο κυρίως διακοσμητικό.

Ασύντακτες Συντεταγμένες (2019)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Ο κλειδαράς κατέφθασε ενώ παίζαμε τριόδι έξω απ' το οίκημα, με τη νοτερή δροσιά του ευραπηλιώτη να μας θυμίζει πως η ώρα ήταν περασμένη και δεν θ' αργούσε να πέσει το βράδυ. Ξαφνιαστήκαμε βλέποντάς τον να κραδαίνει μια χωροστάθμη, ντυμένος μ' έναν ποδήρη χιτώνα σε αρχαίο στυλ. Τι το 'θελε το τοπογραφικό εργαλείο ο κλειδαράς; Αμέ τον αρχαίο χιτώνα; Δεν είχαν έρθει ακόμα οι Απόκριες.

Αρμονική Ταλάντωση (2018)

Χριστουγεννιάτικο μικροδιήγημα

Καθώς η μάνα του ανακάτευε το σιρόπι για τα μελομακάρονα, εκείνο κοίταζε περίεργο την πλατιά μεταλλική κουτάλα που κρεμόταν πάνω απ' τον πάγκο της κουζίνας. Στη ρηχή της κοιλότητα καθρεφτιζόταν ένα θέαμα αλλόκοτο: ένα αναποδογυρισμένο, άτεχνα σκιτσαρισμένο πρόσωπο, σχεδόν άμορφο απ' τα μάτια και πάνω, γεμάτο κόκκινες και μπλάβες στάμπες.

Το Κουκλόσπιτο (2018)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Από τότε που κληρονόμησε το ξαντήριο της θειας του, έγινε τυραννίσκος. Επιστατούσε το προσωπικό με πυγμή σιδερένια και καμιά ανοχή στην απειθαρχία. Κι η σκληρότητά του δεν περιοριζόταν στη δουλειά, μα και στο σπίτι του είχε καταντήσει αφόρητος. Δεν περνούσε μέρα που να μη λογοφέρει έστω και μια φορά με τη γυναίκα του, η οποία ήταν λαίμαργη και τρελαινόταν για γλυκά. Την κατηγορούσε ότι καταβρόχθιζε κυριολεκτικά την κοινή τους περιουσία και απειλούσε να τη χωρίσει έτσι και συνέχιζε το ίδιο βιολί.

Galatea v1.0rc (2018)

Δέκα λέξεις, μια ώρα, μια ιστορία

Δεν ξέρω τ' όνομά μου ούτε τη ράτσα μου. Με κόπο ανοίγω τα μάτια μου σε μια πρωτόγνωρη κόκκινη στίλβη. Τα άμαθα, μουδιασμένα πόδια μου απλώνονται άγαρμπα από δω κι από κει, σκίζουν το ντελικάτο κουκούλι που με τυλίγει. Μόλις ήρθα στον κόσμο κι όμως νιώθω λες και ξαναγεννιέμαι για εκατοστή φορά. Ίσως απ' τα δεκάδες ξαναζωντανέματά μου, καθώς ο δημιουργός μου δεν εννοούσε να τα παρατήσει. Δεν του πέτυχα με την πρώτη και τον παίδεψα. Μα αυτός εκεί, ακούραστος και πεισματάρης, να συγκομίζει και να συνταιριάζει τα κομμάτια μου ώσπου είδε, επιτέλους, μέσα στο κέλυφός μου να σπιθίζει μια ιδέα ζωής.