Αναμνήσεις μιας άλλης ζωής... Την εποχή των δεινοσαύρων, με καρέ-πορτατίφ, μελετώντας στο πιάνο. Η βιβλιοθήκη που το πλαισιώνει ήταν δικό μου σχέδιο-πατέντα για να χωρέσει και το πιάνο στο δωμάτιο, ενώ το μαντολίνο-αντίκα είναι της μαμάς μου, ενθύμιο από τον καιρό που σπούδαζε στην ιστορική Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Πειραιώς. Φωτό: Βερίνα, με αναλογική μηχανή.
Η άνωθι πάλαι ποτέ λουσάτη καρέκλα ήταν στημένη σε δρόμο της γειτονιάς μου, μπροστά ακριβώς απ' το σύνθημα στον τοίχο εγκαταλελειμμένου πρώην κυβερνητικού κτιρίου. Στάθηκα να τη φωτογραφίσω, αναζητώντας την καλύτερη γωνία. Δίπλα στο πεζοδρόμιο ήταν παρκαρισμένο ένα αμάξι, το οποίο δεν είχα προσέξει. Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα του συνοδηγού και μισοβγαίνει έξω μια γυναίκα.
Ένας απρόσκλητος επισκέπτης ζήλεψε τον καφέ μου... Ευτυχώς (για μένα) δεν περίσσευε πολύς ακόμα.
Πάνε πολλά, πάρα πολλά χρόνια από τότε που όσα παιδιά είχαμε την ατυχία να φοράμε γυαλιά στο σχολείο, ακούγαμε συνεχώς από συμμαθητές μας το διαβόητο και δημοφιλές για την εποχή "γυαλάκια μυωπία, καμένη μπαταρία" - λες και η όποια πάθηση της όρασής μας ήταν δική μας επιλογή και κατάπτυστο φταίξιμο και δεν είχαμε δικαίωμα να τη διορθώσουμε με ό,τι μέσα υπήρχαν (οι φακοί επαφής ήταν τότε σε απολύτως εμβρυϊκό στάδιο και η χρήση τους δεν είχε γενικευτεί). Και το τρομακτικό ήταν το δεδομένο και αναμενόμενο πως τα άλλα παιδιά θα κορόιδευαν - δεν ετίθετο καν ζήτημα να μάθουν εκείνα να μην κοροϊδεύουν, λες και απαγορευόταν να διευκολύνεται κάποιος σ' ένα καθαρά τεχνικό θέμα. Ή λες και οι άλλοι ήταν άτρωτοι και προνομιούχοι και είχαν εξ ορισμού δικαίωμα να κοροϊδεύουν.
Ήταν τα τελευταία που είχαν περισσέψει στο φούρνο αργά το απόγευμα, σε σχήμα καρδιάς και διπλής καρδιάς λόγω της ημέρας.
Σχεδόν τέλεια καρδιά, τυχαία σχηματισμένη απ' τον αφρό του χτεσινού (ή σημερινού, ανάλογα με το πότε θεωρούμε ότι αρχίζει η μέρα) μεσονύκτιου καφέ.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η κούπα, ισπανικής κατασκευής, με το ιδιαίτερο, ρετρό πρισματικό κόψιμο του γυαλιού, έμελλε να βρει "κινηματογραφικό" τέλος όταν, ώρες μόλις μετά τη φωτογράφιση, την ξέχασα κοντά σε αναμμένο μάτι της κεραμικής εστίας. Η έκρηξη ήταν εκκωφαντική και θεαματικότατη. Ακόμα μαζεύω σπασμένα γυαλάκια απ' τα πιο απίθανα σημεία του διαμερίσματος.
Η ισοπέδωση του ρομαντισμού. Τυχαίες και μη, γκρίζες καρδιές στο οδόστρωμα.
Η ισοπέδωση του ρομαντισμού. Τυχαίες και μη, γκρίζες καρδιές στο οδόστρωμα.
Η ισοπέδωση του ρομαντισμού. Τυχαίες και μη, γκρίζες καρδιές στο οδόστρωμα.
