Ύστερα από τρία Αντίστροφα Ημερολόγια Γρίφων (Advent Calendars, "που λέτε κι εσείς εκεί") τα οποία είχα φτιάξει για τα Χριστούγεννα του 2020, 2022 και 2024 αντίστοιχα, παρουσιάζω ένα καινούργιο παιχνίδι γρίφων με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.
Σαν σήμερα, τρία χρόνια πριν, είδε το "φως" το δεύτερο μυθιατόρημα και τέταρτο έντυπο βιβλίο μου, Obliqua.
Προ ετών (ελαφρώς) αμνημονεύτων, όταν ακόμα εργαζόμουν ως μεταφράστρια λογοτεχνίας, μου ανατέθηκαν από τις εκδόσεις Ψυχογιός τρία πολύ ιδιαίτερα βιβλία μυστηρίου, γραμμένα από έναν νεαρό και πρωτοεμφανιζόμενο, τότε, συγγραφέα: τον Αμερικανό Michael Hoeye, πρώην αγρότη, φωτογράφο μόδας και καθηγητή σε γυμνάσιο. Ήταν την εποχή που μεσουρανούσε διεθνώς ο Harry Potter με τη σειρά των "μαγικών" περιπετειών του, οι οποίες επίσης κυκλοφορούσαν από τον ίδιο εκδοτικό οίκο στην Ελλάδα. Ο Hoeye θέλησε, πιθανώς, να "απαντήσει" στο φαινόμενο Harry Potter δημιουργώντας ένα φανταστικό σύμπαν εμπνευσμένο από τους μύθους του Αισώπου και τα παραδοσιακά και έντεχνα κλασικά παραμύθια, με κεντρικό ήρωα έναν συμπαθέστατο, φιλήσυχο ρολογά, τον Hermux Tantamoq - ο οποίος δεν είχε καμιά μαγική ιδιότητα και δεν ήταν καν άνθρωπος, αλλά... ποντικός, ενώ οι συνθήκες τον ανάγκαζαν να αναλαμβάνει το ρόλο ντετέκτιβ σε άκρως περίπλοκες υποθέσεις.
Άλλα δυο χρόνια μετά το δεύτερο Αντίστροφο Ημερολόγιο Γρίφων (Advent Calendar, "που λέτε κι εσείς εκεί") το οποίο είχα φτιάξει για τα Χριστούγεννα του 2022, παρουσιάζω ένα καινούργιο παιχνίδι γρίφων με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.
Πέρσι τέτοιον καιρό, είδε το "φως" το δεύτερο μυθιατόρημα και τέταρτο έντυπο βιβλίο μου, Obliqua.
Δυο χρόνια μετά το πρώτο Αντίστροφο Ημερολόγιο Γρίφων (Advent Calendar, "που λέτε κι εσείς εκεί") το οποίο είχα φτιάξει για τα Χριστούγεννα του 2020, παρουσιάζω ένα καινούργιο παιχνίδι γρίφων με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.
Η πρώτη εμφάνιση του Νίκου Χατζηπαπά στη λογοτεχνία ήταν το 1996, με την ποιητική συλλογή Μύθου Αφήγησις Τέλος (εκδόσεις Δωδώνη). Με σπουδές θεάτρου, κινηματογράφου και γραφικών τεχνών, ο Ροδίτης σκηνοθέτης και ηθοποιός που πρόπερσι μας χάρισε το συνταρακτικό "αιρετικό" μονόλογο του Hugo Claus Gilles & η Νύχτα και φέτος το (βασισμένο σε κείμενα του νομπελίστα Peter Handke) "ζωντανό" υπερθέαμα Kaspar Machine, έχει δώσει το στίγμα της πολύπλευρης καλλιτεχνικής του δημιουργικότητας μέσα από ένα σύνολο έργου εντυπωσιακό σε όγκο όσο και σε ποικιλία. Ιδρυτής του Μαγικού Θεάτρου (1987) και του Helix Action Theatre (1997), διοργανωτής του International Street Theatre Festival στην Ελλάδα και των ευρωπαϊκών προγραμμάτων Helidra και Kaspar Machine, έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με το Εθνικό Θέατρο και την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης Θεσσαλονίκης και διατελέσει διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ρόδου (1991-1995), καθώς και καλλιτεχνικός διευθυντής για τη φετινή υποψηφιότητα της Ρόδου ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, ενώ έχει, επίσης, συμμετάσχει σε πολυάριθμα διεθνή φεστιβάλ.
Το Flatiron (προφέρεται "Φλατάιρον") του Νίκου Γκίκα αποτελεί μια μικρή-μεγάλη έκπληξη: από το υποβλητικά σκοτεινό εξώφυλλο και το δελεαστικά ασυνήθιστο, μυστηριώδη τίτλο, μέχρι την πολλαπλώς ανατρεπτική (και αυτοανατρεπόμενη) πλοκή και κατάληξή του. Με ένα σύντομο απόσπασμα δανεισμένο από τις τελευταίες σελίδες του κειμένου, το οπισθόφυλλο μας πληροφορεί πως "ο όρος (flatiron) περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ανακτάται μια χαμένη μνήμη: όπως το σίδερο που σβήνει τις τσακίσεις και τις ζάρες από το ρούχο. Με ακρίβεια, τέλεια και απόλυτα". Κάποτε σήμαινε κυριολεκτικά την επίπεδη πυρακτωμένη πλάκα (flat iron, επίπεδο σίδερο) που χρησιμοποιούσαν για το σιδέρωμα των ρούχων, η έννοια όμως αυτή έχει εδώ και αιώνες εγκαταλειφθεί μαζί με το αντικείμενο που προσδιόριζε - και όπως επιπρόσθετα εξηγεί το δελτίο τύπου, "πλέον αναφέρεται σε συγκεκριμένη στάση ομοφυλοφιλικής ανδρικής συνευρέσεως", ενώ "συναντάται και σε αρκετές περιπτώσεις παιδεραστικών βιασμών".
Ο Κοραής Δαμάτης πρωτοπαρουσιάστηκε ως πεζογράφος το 2016, με το ημιαυτοβιογραφικό του μυθιστόρημα Το Σπίτι Μόνο (εκδόσεις Γαβριηλίδη), έχοντας πίσω του μακρά πορεία ως σκηνοθέτης, ηθοποιός και χορευτής, αλλά και εικαστικός καλλιτέχνης. Αιγυπτιώτης - γεννημένος στην Αλεξάνδρεια και έχοντας βιώσει τον ξεριζωμό της οικογένειάς του λόγω των εκεί ταραχών - ζει από τα δέκα του χρόνια στην Ελλάδα, όπου σπούδασε και εργάζεται. Το πολυδιάστατο της δημιουργικής του προσωπικότητας αντανακλάται τόσο στη θεματολογία των κειμένων του, όσο και στο λογοτεχνικό τους χειρισμό. Το νέο του βιβλίο, Αφορμές (από τις εκδόσεις Βακχικόν, 2021), είναι μια συλλογή διηγημάτων - μικρών ιστοριών, όπως ο ίδιος τις χαρακτηρίζει - εμπνευσμένων από "ένα περιστατικό στο δρόμο [...], κάτι που ειπώθηκε λαθραία [...], κάποιο αναπάντεχο συμβάν, ένα ξαφνικό τηλεφώνημα, μια είδηση στα ψιλά, τα λόγια ενός φίλου, μια προσφώνηση, μια φωτογραφία".
Αν και τα συμφραζόμενα της τρέχουσας (και όχι μόνο) επικαιρότητας δεν παρουσιάζονται αυτούσια μέσα στο βιβλίο, η χρονική συγκυρία της κυκλοφορίας του προσδίδει στην ατμόσφαιρα, όπως και στην ουσία, της κάθε "μικρής ιστορίας" εύλογα πεδία συνδηλώσεων. Κατά σύμπτωση, μάλιστα (ή και όχι), στον τίτλο του περιέχεται αναγραμματισμένο το ράμφος από τη χαρακτηριστική μάσκα των μεσαιωνικών "γιατρών της πανούκλας" (plague doctors).
Τον Ουαλό - γεννημένο στο Κάρντιφ το 1949 - συγγραφέα Ken Follett τον πρωτογνώρισε στους Έλληνες αναγνώστες το εβδομαδιαίο περιοδικό Γυναίκα, στα τέλη της δεκαετίας του '70 με αρχές του '80, δημοσιεύοντας σε συνέχειες Το Μάτι της Βελόνας (1978), το πρώτο μυθιστόρημα που ο Follett εξέδωσε με το αληθινό του όνομα. Το από τότε έκδηλο ενδιαφέρον του για την ιστορία (Το Μάτι της Βελόνας διαδραματίζεται στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο) εξερευνήθηκε εντατικά στα επόμενα βιβλία του, τόσο στα αμιγώς λογοτεχνικά - συχνά σε συνδυασμό με το κατασκοπικό και το αστυνομικό μυστήριο, καθώς και τον κοινωνικοπολιτικό προβληματισμό - όσο και στο ιστορικό αφήγημα Τα Φτερά των Αετών.
Πολυγραφότατος, πολυβραβευμένος και πολυμεταφρασμένος, με έντονη εκπαιδευτική και φιλανθρωπική δράση, τιμημένος με το Σταυρό του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για την προσφορά του στα γράμματα, ο Follett είδε πολλά απ' τα εμβληματικά του έργα, όπως Ένας Κόσμος χωρίς Τέλος, Ο Τρίτος Δίδυμος, The Key to Rebecca και Οι Στυλοβάτες της Γης, να διασκευάζονται για την οθόνη (το τελευταίο, μάλιστα, έγινε και βιντεοπαιχνίδι).
Το 2020 ήταν - είναι - δύσκολη χρονιά και μελαγχολική. Οι γιορτές φοβισμένες (και ετεροχρονισμένες, όπως το Πάσχα), το καλοκαίρι μουντό. Τα Χριστούγεννα που έρχονται κουβαλούν κιόλας μια νότα σκοτεινή, παγωμένη. Γι' αυτό και φέτος, αντί για τις καθιερωμένες ευχετήριες κάρτες, έφτιαξα κάτι διαφορετικό: ένα παιχνίδι. Έναν γρίφο με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.
Όταν πληροφορήθηκα για πρώτη φορά την υπόθεση των βιβλίων και των ταινιών του περιβόητου έπους Λυκόφως, θα 'παιρνα όρκο πως μου έκαναν πλάκα. Αλλά όχι: αν και η (προφανώς συναρπαστική για τα απανταχού δωδεκάχρονα) εικόνα ενός... χορτοφάγου - με την έννοια που παίρνει η λέξη στο συγκεκριμένο σύμπαν, δηλαδή της αποφυγής ειδικά του ανθρώπινου αίματος - βρικόλακα με τηλεπαθητικές ικανότητες, που κατοικεί σε γυάλινο πύργο για να αποδείξει ότι δεν τον πειράζει ο ήλιος, κάνει παρέα σαν να μην τρέχει τίποτα με τους θνητούς συμφοιτητές του στο κολέγιο και το μοναδικό του ιδιαίτερο γνώρισμα είναι ότι... λαμπυρίζει, έχει όλα τα χαρακτηριστικά της παρωδίας, η πικρή αλήθεια είναι πως ΔΕΝ πρόκειται για μια ακόμα απόπειρα διακωμώδησης του βαμπιρικού μύθου - τουλάχιστον όπως εμείς "του παρελθόντα αιώνα" τον ξέραμε από το διαχρονικά απαράκαμπτο Nosferatu, τις πολυάριθμες ενσαρκώσεις του Δράκουλα από τον Christopher Lee (ή έστω τη "σινεφίλ" εκδοχή του από τον Coppola), το αισθησιακό Αίμα και Πάθος του Tony Scott και την αιρετική για το είδος Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα του Neil Jordan, από το ομότιτλο μυθιστόρημα της Anne Rice.
Ο Alex North αποτελεί ένα μυστήριο από μόνος του και περίπτωση (περίπου) ανάλογη της Elena Ferrante. Κανείς δεν γνωρίζει γι' αυτόν τίποτα περισσότερο απ' τα όσα παραθέτει το άκρως συνοπτικό βιογραφικό του και πέρα απ' την εξαιρετικά φειδωλή διαδικτυακή του παρουσία. Εκφράζονται, μάλιστα, υποψίες ότι πρόκειται για συγγραφέα που έχει ήδη γίνει γνωστός με διαφορετικό όνομα (ή επίσης ψευδώνυμο). Σύμφωνα με τον ίδιο, γεννήθηκε στην αγγλική πόλη Λιντς του δυτικού Γιόρκσιρ, όπου ζει με την οικογένειά του μέχρι σήμερα. Εκεί πραγματοποίησε σπουδές φιλοσοφίας και δίδαξε στο τοπικό πανεπιστήμιο, προτού αφιερωθεί στο γράψιμο. Έχει ως τώρα βγάλει δυο μυθιστορήματα, Ο Ψιθυριστής (2019) και Οι Σκιές (2020) - που κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Bell, μεταφρασμένα από τη Βεατρίκη Κάντζολα-Σαμπατάκου - ενώ προλογίζει την ανθολογία διηγημάτων μυστηρίου Afraid of the Light (2020).
Ο Βρετανός συγγραφέας Robert Bryndza συστήθηκε στο ελληνικό κοινό με το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα, Κορίτσι στον Πάγο, που κυκλοφόρησε πρόπερσι στη χώρα μας από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, μεταφρασμένο από την Καίτη Αλεξανδρή. Η κεντρική του ηρωίδα, η Σλοβάκα υπαστυνόμος Erika Foster, μια δυναμική αλλά βασανισμένη γυναίκα με πάθος για τη δουλειά της όσο και για την απόδοση της δικαιοσύνης, έδειξε εντυπωσιακά την ικανότητά της να εξιχνιάζει ακόμα και υποθέσεις που η λύση τους φάνταζε αδύνατη. Στο δεύτερο βιβλίο της σειράς με την ίδια πρωταγωνίστρια και με τον τίτλο Το Πέπλο της Νύχτας, που βγήκε πέρσι επίσης από τον Κλειδάριθμο σε μετάφραση Χρήστου Μπαρουξή, η Erika αναλαμβάνει γι' άλλη μια φορά να βρει έναν αδίστακτο δολοφόνο που φροντίζει να καλύπτει σχολαστικά τα ίχνη του - σε βαθμό, μάλιστα, ώστε έχει κατορθώσει να παραπλανήσει παντελώς τους διώκτες του. Ως πότε όμως θα μπορεί να ξεγλιστρά - ιδίως απ' τη στιγμή που θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ερευνητική δεινότητα και (κυρίως) το αμετακίνητο πείσμα της Erika Foster;
Στην ελληνική μυθολογία, οι Καβειρικοί Ίπποι ήταν ένα ζεύγος μηχανικών αλόγων με πύρινη αναπνοή, τα οποία έφτιαξε ο θεός Ήφαιστος για να σέρνουν το άρμα των δίδυμων γιων που είχε αποκτήσει με τη νύμφη Καβειρώ, κόρη του θαλάσσιου θεού Πρωτέα. Οι Κάβειροι ήταν κακοποιοί χθόνιοι δαίμονες στους οποίους αποδίδονταν οι σεισμοί και οι πυρκαγιές, αλλά και θεότητες της θάλασσας, καθώς και προστάτες της μεταλλουργίας. Πρωτοστατούσαν στα Σαμοθράκεια (ή Καβείρια) Μυστήρια που τελούνταν προς τιμήν της Δήμητρας, της Περσεφόνης και της Εκάτης. Οι Καβειρικοί Ίπποι συγκαταλέγονται στους αυτομάτωνες, δηλαδή μηχανικές κατασκευές που κινούνται μόνες τους - κάτι αντίστοιχο με τα σημερινά ρομπότ.
Ο Benny και ο Ruben (που προτιμά να τον φωνάζουν Frankie) Stein, ετεροθαλή αδέλφια και ιδιοκτήτες σινεμά πορνό σε μια αγγλική κωμόπολη, ετοιμάζονται για το πρωτοχρονιάτικο πάρτι της επιχείρησής τους - αγωνιώντας, συγχρόνως, για τα αστρονομικά τους χρέη στην τοπική μαφία - όταν ξάφνου εμφανίζεται ένας μυστηριώδης τύπος, ο οποίος απαιτεί να του σερβίρουν ποτό μαζί με πληρωμένη γυναικεία συντροφιά. Ενώ ο λιγάκι αγαθιάρης Ruben, που τυχαίνει να είναι μόνος του στο φουαγέ, πασχίζει μάταια να του εξηγήσει ότι δεν πρόκειται για "τέτοιου" είδους κατάστημα, ο αμετάπειστος επισκέπτης αφήνει να εννοηθεί πως είναι ο διαβόητος αρχιγκάνγκστερ Reginald Kray, δείχνοντας στον Ruben τα ανάλογα μακάβρια πειστήρια και δίνοντάς του την ευκαιρία να ανακαλύψει τα δικά του εγκληματικά ένστικτα...
Η Ζαριά του Βρετανού θεατρικού συγγραφέα και σεναριογράφου Peter Straughan (γνωστού από την ταινία Οι Άντρες που Κοιτούν επίμονα Κατσίκες, την υποψήφια για Oscar κινηματογραφική διασκευή - μαζί με την πρόωρα χαμένη σύζυγο και συνάδελφό του, Bridget O'Connor - του περίφημου κατασκοπικού μυθιστορήματος Και ο Κλήρος Έπεσε στον Smiley του John le Carre, την ιστορική τηλεοπτική σειρά Wolf Hall και την πρόσφατη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη της Καρδερίνας της Donna Tartt), ξεκινά σαν μια απολαυστικά "λοξή" κωμωδία παρεξηγήσεων με ξεκαρδιστικά στιγμιότυπα, για να μας βουτήξει, ύπουλα και έντεχνα, σε πολύ σκοτεινά νερά. Πριν καλά καλά το πάρουμε είδηση, το βάρος της υπόθεσης έχει μετατεθεί στο οικογενειακό και υποστασιακό, στην ουσία, δράμα που σχεδόν αθόρυβα άρχισε να ξετυλίγεται σε δεύτερο επίπεδο, για να έρθει βαθμιαία σε πρώτο πλάνο.
Ο Paul Lopez (Antonio Banderas), ξεπεσμένος, αλκοολικός και απένταρος μεσήλικας συγγραφέας, ανήμπορος να διαχειριστεί την εγκατάλειψη από τη σύζυγό του, σε αγωνιώδη αναζήτηση έμπνευσης αλλά και αγοραστών για το σπίτι του, φλερτάρει κάπως αδέξια τη γοητευτική κτηματομεσίτρια Laura (Piper Perabo), που έχει αναλάβει την πώληση. Το αμήχανο πρώτο ραντεβού τους σε εξοχικό εστιατόριο διακόπτεται βίαια από την επίθεση ενός φορτηγατζή (Brian Goodman), με τον οποίο ο Paul είχε τσακωθεί στο δρόμο λίγο πριν. Η κατάσταση σώζεται χάρη στην αναπάντεχη παρέμβαση του Jack (Jonathan Rhys Meyers), ενός όμορφου και αινιγματικού νεαρού ταξιδιώτη που "καθαρίζει" αυτόκλητος για λογαριασμό του Paul, ξαποστέλνοντας κακήν κακώς τον οξύθυμο οδηγό. Προκειμένου να τον ευχαριστήσει, ο Paul του προσφέρει φιλοξενία στο σπίτι του, δίχως να θορυβείται ιδιαίτερα από τις εμφανείς εμμονές και ιδιορρυθμίες του Jack, ούτε από την αυθόρμητη παραδοχή του πως έχει κάνει φυλακή. Παράλληλα, οι ειδήσεις του ραδιοφώνου και οι τίτλοι των εφημερίδων μάς ενημερώνουν για τη δράση ενός κατά συρροήν δολοφόνου γυναικών, που παραμένει ασύλληπτος και του οποίου τα θύματα δεν βρέθηκαν ποτέ. Ενώ ο Paul βαλτώνει όλο και πιο απελπιστικά στο δημιουργικό του αδιέξοδο, ο Jack βάζει σκοπό να τον ξεκολλήσει, εκτελώντας οικειοθελώς χρέη... νοικοκυράς, αναγκάζοντας τον Paul να κόψει το ποτό και να στρωθεί στη δουλειά και δίνοντάς του ιδέες κυριολεκτικά βγαλμένες απ' τη ζωή - και όχι, φυσικά, με τον πλέον λογικό ή πολιτισμένο τρόπο...
Σε μια βιομηχανική κωμόπολη της σουηδικής επαρχίας, το άχαρο και πληκτικό Γκούλσπονγ, η δεκαεφτάχρονη Annabelle Ross εξαφανίζεται ενώ διασκεδάζει με φίλους και συμμαθητές της σ' ένα εγκαταλελειμμένο εμπορικό κέντρο. Η εξιχνίαση της υπόθεσης ανατίθεται στην ντετέκτιβ Charline (αν και η ίδια προτιμά να τη φωνάζουν Charlie) Lager, η οποία έχει γεννηθεί στο συγκεκριμένο μέρος, αλλά εδώ και χρόνια ζει και εργάζεται στη Στοκχόλμη. Για λόγους που αρνείται πεισματικά να εξηγήσει, η Lager επιχειρεί να κρατήσει κρυφή τη σχέση της με το Γκούλσπονγ - αναπόφευκτα, ωστόσο, η πορεία της έρευνάς της και η επανασύνδεση με την παιδική της φίλη Susanne την οδηγούν ολοένα και πιο βαθιά στο παρελθόν που προσπαθεί να ξεχάσει. Αντιμέτωπη μ' έναν λαβύρινθο από ερωτηματικά που δεν παύουν να συσσωρεύονται, η Lager - εξαρτημένη απ' το αλκοόλ, τα ψυχοφάρμακα και τις εφήμερες ερωτικές συναντήσεις - πασχίζει συγχρόνως να ξεμπλέξει το εξίσου απελπιστικό κουβάρι της δικής της προσωπικής ζωής. Οι αντιφατικές μαρτυρίες για τη νύχτα της εξαφάνισης, η άκαιρη ανάμειξη ενός ντόπιου δημοσιογράφου, οι νύξεις για το μυστικό δεσμό της Annabelle με κάποιον πολύ μεγαλύτερό της (πιθανότατα παντρεμένο) και οι σπασμωδικές αντιδράσεις της νευρωτικής, υπερπροστατευτικής μητέρας της μπερδεύουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Παράλληλα, η παράδοξη και τραγική ιστορία της φιλίας δυο άλλων κοριτσιών, της Alice και της Rosa, ξεδιπλώνεται στο παρασκήνιο μιας περασμένης εποχής, αντανακλώντας με τρόπο μυστηριώδη τα τωρινά τεκταινόμενα...
Το αιματηρό ξεκλήρισμα μιας οικογένειας στην αυστραλιανή κωμόπολη Κιβάρα φέρνει πίσω τον αστυνόμο Aaron Falk, ο οποίος έχει πλέον μετακομίσει στη Μελβούρνη και εργάζεται στη δίωξη οικονομικού εγκλήματος, προκειμένου να εξετάσει "ανεπίσημα" την υπόθεση. Ως δράστης του ειδεχθούς φονικού φέρεται ο παιδικός φίλος του Falk, Luke Hadler, ο οποίος, καθ' όλες τις ενδείξεις, πυροβόλησε τη σύζυγο και τον ανήλικο γιο του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε, ενώ η δεκατριών μηνών κορούλα του έμεινε ανεξήγητα ζωντανή. Οι γονείς του Luke υποψιάζονται λόγους οικονομικής φύσεως για το έγκλημα, καθώς η περιοχή υποφέρει από πολύμηνη ξηρασία που έχει ρημάξει περιουσίες, με αποτέλεσμα οι πληγέντες να καταχρεωθούν. Η δύσκολη κατάσταση έχει φέρει τους πάντες στα όριά τους, ωθώντας τους σε συμπεριφορές που προβληματίζουν τον Falk. Μήπως τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι όπως φαίνεται; Στο μεταξύ, ένα σκοτεινό μυστικό από το παρελθόν, το οποίο βαραίνει τον ίδιο και τον Luke, δυσχεραίνει τις έρευνες του Falk, στρέφοντας εναντίον του την κοινή γνώμη. Παλιοί του φίλοι, συμμαθητές και γνωστοί μετατρέπονται σε άσπονδους εχθρούς, που παρακολουθούν στενά και υπονομεύουν την κάθε του κίνηση. Μέσα σ' έναν κυριολεκτικό λάκκο με φίδια (και δηλητηριώδεις αράχνες), όπου όλοι σχεδόν είναι ύποπτοι, δεν διστάζουν να κατηγορήσουν έμμεσα ή ανοιχτά ο ένας τον άλλον και δείχνουν απολύτως ικανοί για το χειρότερο, ο Falk - με τη βοήθεια του καλόβολου ντόπιου αρχιφύλακα Raco και της όμορφης Gretchen, πρώην κοπέλας του Luke και ανύπαντρης μητέρας - πασχίζει, κόντρα στις αντιξοότητες, να ξεδιαλύνει ένα μυστήριο που διαρκώς περιπλέκεται, αναζητώντας συγχρόνως το κλειδί για τον άλυτο, εφιαλτικό γρίφο της δικής του εφηβικής ηλικίας...
Μ' έναν ποιητικό, όσο και ανησυχητικά αινιγματικό σύντομο πρόλογο ανοίγει το αστυνομικό του μυθιστόρημα Βρες Με ο Βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος J. S. Monroe, που εδώ και μια δεκαετία δραστηριοποιείται, επίσης, στο χώρο της κατασκοπικής λογοτεχνίας με το πραγματικό του όνομα, Jon Stock. Πρόκειται για τις σκέψεις ή τον εσωτερικό μονόλογο ενός προσώπου για το οποίο δεν ξέρουμε ακόμα τίποτα, πέρα απ' το ότι παρατηρεί - ή θυμάται, ή φαντάζεται - μια πεταλούδα με κλειστά φτερά, παρομοιάζοντάς την με τον εαυτό του. Από τις πρώτες κιόλας λέξεις, έχουμε κρυφοκοιτάξει μέσα σ' ένα σύμπαν κατακερματισμένο και ρευστό, που το στοιχειωμένο του ημίφως δεν θα πάψει να μας καταδιώκει ως την τελευταία σελίδα. Μάστορας του μυστηρίου, ο συγγραφέας πετάει στον αναγνώστη - καθώς και στον πρωταγωνιστή του, Jar Costello, μαζί με τον οποίο πασχίζουμε να εξιχνιάσουμε την υπόθεση - ανάκατα κομμάτια ενός παζλ που η συναρμολόγησή του σχηματίζει όχι μια εικόνα, αλλά πολλαπλές και σε υπέρθεση, σαν τους πίνακες που έχουν ζωγραφιστεί πάνω από άλλα έργα στον ίδιο καμβά.