Το πρώτο μου πρωτότυπο διαδικτυακό παιχνίδι γρίφων, εμπνευσμένο από περιώνυμα προγενέστερα δείγματα του είδους (NotPron, Μυστικές Σελίδες) αλλά με έμφαση στο εικαστικό μέρος. Παίζεται μέσα από οποιοδήποτε πρόγραμμα περιήγησης χωρίς ο παίκτης να χρειάζεται να εγκαταστήσει τίποτα στον υπολογιστή του και βασίζεται στη μερική αντικατάσταση διαδικτυακής διεύθυνσης, δηλαδή στη διαδοχική αντικατάσταση ορισμένου κομματιού της διεύθυνσης με τη λύση του κάθε επόμενου γρίφου.
Στο κέντρο της Αθήνας και σε γνωστό στέκι λογοτεχνών, συνάντησα πρόσφατα τη γνωστή μεταφράστρια ξένης λογοτεχνίας, συγγραφέα και ποιήτρια Μάριον Χωρεάνθη. Γυναίκα σύγχρονη, δυναμική, ανεξάρτητη, μια διανοούμενη, άγνωστη στους Χιώτες φιλαναγνώστες...
Μάριον, καλά τα λέω;
Όχι και άγνωστη, δεν θα το έλεγα αυτό. Η δουλειά μου κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα εδώ και χρόνια. Αρκετοί Χιώτες θα έχουν διαβάσει βιβλία μεταφρασμένα από μένα ή ίσως και τα δικά μου. Και θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου τεχνοκράτη μάλλον παρά διανοούμενη.
Έχετε συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους ως μεταφράστρια ξένων συγγραφέων, θεωρείστε από τους καλύτερους μεταφραστές μας. Από την πλειάδα έργων που έχετε μεταφράσει, ποια είναι τα αγαπημένα σας;
Η βιογραφία του Giordano Bruno, Στην Πυρά του Έρωτα, από τις εκδόσεις Ψυχογιός (μετάφραση από τα Γαλλικά), το Τι αξία έχει η αλήθεια Ερημίτη μου του George Dawes Green (από τα Αγγλικά), εκδόσεις Ψυχογιός και αυτό, καθώς και Το κατά Πιλάτον Ευαγγέλιον του Eric Emmanuel Schmitt από τους Σύγχρονους Ορίζοντες (από τα Γαλλικά επίσης).
Αυτό το μηχάνημα είναι δημόσιος κίνδυνος. Οι προειδοποιήσεις είναι πιο πολλές από τις οδηγίες χρήσης.
Αγωνιώδες αλληγορικό thriller του John Frankenheimer (Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο, Το Τέρας της Αποκαλύψεως) βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του David Ely (1963).
Τελευταίο μέρος της λεγόμενης "Τριλογίας της Παράνοιας" (με τα Κάτω από Έναν Άλλον Ήλιο και Επτά Ημέρες του Μαΐου του ίδιου σκηνοθέτη - επίσης κινηματογραφικές διασκευές βιβλίων - να προηγούνται, ίσως συμπτωματικά, με σταθερή διαφορά δύο χρόνων μεταξύ τους) η Σατανική Επιχείρηση ιστορεί την a la Ζώνη του Λυκόφωτος περιπέτεια του ευκατάστατου μεσόκοπου επιχειρηματία Arthur Hamilton (John Randolph), ο οποίος κάτω από ύποπτα παράδοξες συνθήκες υποχρεώνεται να συνεργαστεί με την "Εταιρία", μια υπόγεια οργάνωση που τον βοηθά να σκηνοθετήσει το θάνατό του και να αποκτήσει νέο πρόσωπο και ταυτότητα, προκειμένου να εγκαταλείψει οριστικά τον ανούσιο τρόπο ζωής του.
Μεταλλαγμένος σε διάσημο νεαρό καλλιτέχνη με το όνομα Tony Wilson (Rock Hudson), αρχίζει να υλοποιεί τα αδιανόητα ως τότε απωθημένα του, ώσπου αντιλαμβάνεται ότι τελικά δεν έχανε και τίποτα και πως το χρέος του στην "Εταιρία" είναι πολύ πιο... αιματηρό απ' όσο φανταζόταν - και φυσικά, δίχως κανένα πια δικαίωμα υπαναχώρησης εκ μέρους του.
Αφετηρία Συγγρού-Φιξ. Το λεωφορείο έχει γεμίσει. Είναι η ώρα εκείνη του απογεύματος που μεταβάλλει το ανάγλυφο του τοπίου, το ντύνει με ιστούς ίσκιων, βαθαίνει τις πτυχές του και τις χαρακιές. Δεξιά κι αριστερά τα κτήρια με τις σκοτεινές βιτρίνες ξεδιπλώνονται σιωπηλά, σχεδόν αγνώριστα καθώς τα χρώματα σβήνουν τις αντιθέσεις τους μέσα στο μισοδιάφανο παστέλ του σούρουπου.
Με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του Κ. Π. Καβάφη και των 80 χρόνων από το θάνατό του, το Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Καλλιθέας παρουσίασε στις 12, 13, 14 και 15 Απριλίου στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας (και στη συνέχεια και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας) αφιερωματική παράσταση βασισμένη στο έργο του ποιητή, με τον τίτλο Από την Αλεξάνδρεια του Καβάφη: Θεατρική Εικονογράφηση 40 Ποιημάτων του Μεγάλου μας Δημιουργού και σκηνοθετημένη από τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Θεατρικού Εργαστηρίου και εμπνευστή του εγχειρήματος Γιώργο Γαλάντη.
Αιγυπτιώτης και ο ίδιος, με μακρόχρονη θητεία στην πρωτοποριακή δημιουργική προσέγγιση και διδασκαλία της εκφραστικής κίνησης, της μιμικής και του αυτοσχεδιασμού, ο Γιώργος Γαλάντης μετουσιώνει τα σαράντα επιλεγμένα ποιήματα του Καβάφη σε ισάριθμα θεατρικά ταμπλό όπου το στατικό δισδιάστατο του ζωγραφικού πίνακα συναντιέται και εναρμονίζεται με το κινούμενο τρισδιάστατο της σκηνικής απεικόνισης. Με ελάχιστα υλικά μέσα (των οποίων η λιτότητα ή και η απουσία μετατρέπεται ευφυώς σε εργονομικό στοιχείο της παράστασης) και την ευρηματική χρήση των φωτισμών και της μουσικής επένδυσης, πετυχαίνει εντυπωσιακά την ανασύσταση της ατμόσφαιρας μιας πολύχρωμης, κοσμοπολίτικης Αλεξάνδρειας των αρχών του εικοστού αιώνα, ανάγοντας την πόλη σε οργανική οντότητα του σκηνικού χώρου, αθέατη κι όμως επίμονα, αδιαμφισβήτητα παρούσα.
Πριν πολλά χρόνια, είχα ηχογραφήσει σε στούντιο κάποιους δικούς μου μελοποιημένους στίχους (οι οποίοι αργότερα συμπεριλήφθηκαν στις ποιητικές μου συλλογές Η Εξορία των Αρχαγγέλων, 2005 και Μαύρος Καθρέφτης, 2015), δυο ποιήματα της μητέρας μου Ελένης Χωρεάνθη (από την ποιητική της συλλογή για παιδιά Τραγούδια της Γης & του Ουρανού, 1999), ένα του François Villon κι ένα του Oscar Wilde (που είχαν περάσει στο Public Domain, δηλαδή τα πνευματικά τους δικαιώματα είχαν λήξει) και μια δυο διασκευές γνωστών τραγουδιών από τον κινηματογράφο. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα ιστορικά στούντιο PolySound και Best Of, που δυστυχώς έχουν πια κλείσει, με ηχολήπτες τον Δημήτρη Παπαθεοδώρου και τον Νίκο Γεωργίου αντίστοιχα.
Η πρώτη μου διαδικτυακή μουσική "περσόνα", με την αρχική ονομασία "Sibyl Vane" (από την τραγική ηρωίδα του Oscar Wilde στο Πορτρέτο του Dorian Gray). Το ψευδώνυμο το εμπνεύστηκα μαθαίνοντας τυχαία ότι η λέξη vamp, εκτός από "μοιραία γυναίκα" (που είναι η ευρύτερα γνωστή έννοιά της), σημαίνει επίσης "μπάλωμα" αλλά και "δόλωμα". Με την έννοια του "μπαλώματος" (ή/και "δολώματος") την υιοθέτησα κι εγώ. Με το ψευδώνυμο αυτό υπέγραφα τα demo(n)s των πρώτων μου τραγουδιών - δικών μου, κυρίως, μελοποιημένων ποιημάτων που αργότερα συμπεριλήφθηκαν στις ποιητικές μου συλλογές Η Εξορία των Αρχαγγέλων (Ιωλκός 2005) και Μαύρος Καθρέφτης (Οι Εκδόσεις των Φίλων 2015), απλώς με τη φωνή μου και μια ακουστική κιθάρα - τα οποία θα μπορούσαν να "μεταμορφωθούν" κυριολεκτικά σε οτιδήποτε με την ανάλογη ενορχήστρωση. Η πρώτη μορφή ορισμένων ήταν, μάλιστα, αγγλόφωνη, ενώ δύο συμμετείχαν στο προτελευταίο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (2007). Οι ηχογραφήσεις των κομματιών αυτών έγιναν στα ιστορικά στούντιο PolySound (1999-2000) και Best Of (2007-2009), με ηχολήπτες, αντίστοιχα, τον Δημήτρη Παπαθεοδώρου και τον Νίκο Γεωργίου. Δυστυχώς, και τα δυο έχουν πια κλείσει. Το 2009, η "Vamp" μπήκε οριστικά στο κουτί της. Ωστόσο, τα περισσότερα κομμάτια που είχα ανεβάσει στο Internet με το ψευδώνυμο αυτό, μαζί με διάφορες συνεργασίες μου, είναι διαθέσιμα εδώ:
Ένα οπτικό κολάζ που θυμίζει ελαφρώς Kenneth Anger, φτιαγμένο με υλικό που ανήκει στο Public Domain από το Αρχείο Prelinger. Μουσική: Lost Galaxy (Dead Admiral, από το άλμπουμ Of Spirits & All Flesh, 2010). Συμμετοχή στο Vimeo Festival & Awards 2012, στην κατηγορία Remix.
