Μια Vamp σε Κουτί, ένας Νεκρός Ναύαρχος & οι Πολλαπλές τους (μου) Ενσαρκώσεις

I. VAMP IN A BOX (1999-2009)

Η πρώτη μου διαδικτυακή μουσική "περσόνα", με την αρχική ονομασία "Sibyl Vane" (από την τραγική ηρωίδα του Oscar Wilde στο Πορτρέτο του Dorian Gray). Το ψευδώνυμο το εμπνεύστηκα μαθαίνοντας τυχαία ότι η λέξη vamp, εκτός από "μοιραία γυναίκα" (που είναι η ευρύτερα γνωστή έννοιά της), σημαίνει επίσης "μπάλωμα" αλλά και "δόλωμα". Με την έννοια του "μπαλώματος" (ή/και "δολώματος") την υιοθέτησα κι εγώ. Με το ψευδώνυμο αυτό υπέγραφα τα demo(n)s των πρώτων μου τραγουδιών - δικών μου, κυρίως, μελοποιημένων ποιημάτων που αργότερα συμπεριλήφθηκαν στις ποιητικές μου συλλογές Η Εξορία των Αρχαγγέλων (Ιωλκός 2005) και Μαύρος Καθρέφτης (Οι Εκδόσεις των Φίλων 2015), απλώς με τη φωνή μου και μια ακουστική κιθάρα - τα οποία θα μπορούσαν να "μεταμορφωθούν" κυριολεκτικά σε οτιδήποτε με την ανάλογη ενορχήστρωση. Η πρώτη μορφή ορισμένων ήταν, μάλιστα, αγγλόφωνη, ενώ δύο συμμετείχαν στο προτελευταίο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (2007). Οι ηχογραφήσεις των κομματιών αυτών έγιναν στα ιστορικά στούντιο PolySound (1999-2000) και Best Of (2007-2009), με ηχολήπτες, αντίστοιχα, τον Δημήτρη Παπαθεοδώρου και τον Νίκο Γεωργίου. Δυστυχώς, και τα δυο έχουν πια κλείσει. Το 2009, η "Vamp" μπήκε οριστικά στο κουτί της. Ωστόσο, τα περισσότερα κομμάτια που είχα ανεβάσει στο Internet με το ψευδώνυμο αυτό, μαζί με διάφορες συνεργασίες μου, είναι διαθέσιμα εδώ:

• Vamp in a Box @ ReverbNation
• Vamp in a Box @ Archive.org
• Mar Lox @ YouTube (με επίσης δικά μου πρωτότυπα video clips)
• Space Bloom @ YouTube (με επίσης δικά μου πρωτότυπα video clips)

And Life Be Nothing (2012)

Μουσικό βιντεομοντάζ με διάθεση ρετρό

Ένα οπτικό κολάζ που θυμίζει ελαφρώς Kenneth Anger, φτιαγμένο με υλικό που ανήκει στο Public Domain από το Αρχείο Prelinger. Μουσική: Lost Galaxy (Dead Admiral, από το άλμπουμ Of Spirits & All Flesh, 2010). Συμμετοχή στο Vimeo Festival & Awards 2012, στην κατηγορία Remix.

Machinarium (2009)

Ένας τενεκεδένιος ήρωας με καρδιά χρυσάφι

Στην κορφή ενός σωρού από σκουπίδια, ο Josef, ένα μικρό ρομπότ, συνέρχεται απ' την πτώση που τον έκανε... λαμαρίνες και προσπαθεί να βγει από τη χωματερή όπου μόλις τον άδειασε το ιπτάμενο απορριμματοφόρο του Machinarium, μιας πολιτείας φτιαγμένης από σιδερικά και κατοικημένης από μηχανικά πλάσματα. Με τη βοήθεια ενός αρουραίου, ξαναβρίσκει τα σκόρπια μέλη του και καταφέρνει να συναρμολογηθεί και να επιστρέψει στην πόλη, η οποία πλέον ελέγχεται από μια συμμορία κακών ρομπότ (την Αδελφότητα των Μαυροσκούφηδων) που έχουν απαγάγει την κοπελιά του Josef και την αναγκάζουν να τους υπηρετεί, ενώ ετοιμάζονται να ανατινάξουν τον ψηλότερο πύργο του Machinarium χρησιμοποιώντας (κυριολεκτικά) το κεφάλι του εξυπνότερου κατοίκου της πόλης και κολλητού του Josef...

Στον αγώνα του να προλάβει την καταστροφή και να ελευθερώσει τους φίλους του, ο καλοκάγαθος τενεκεδένιος πρωταγωνιστής (που το όνομά του αποτελεί φόρο τιμής στον Τσέχο οραματιστή ζωγράφο, ποιητή και επίσημο "νονό" των ρομπότ - είναι ο εφευρέτης του όρου - Josef Capek) πρέπει να αντιμετωπίσει με ευελιξία και πονηριά τους αντιπάλους και να λύσει μια σειρά από άλλοτε χαριτωμένα αναμενόμενους και άλλοτε ευπρόσδεκτα ευφάνταστους γρίφους, διασχίζοντας φουτουριστικά έως σουρεαλιστικά αστικά τοπία και εσωτερικούς χώρους εκθαμβωτικής ομορφιάς, ζωγραφισμένα στο χέρι από τον Jakub Dvorsky (Samorost, Kooky) και θεσπέσια ντυμένα με το ιδιοφυές μινιμαλιστικό soundtrack του μόνιμου συνεργάτη του Tomas "Floex" Dvorak (To Be a Wolf for the Last Time, I Am Bigger and Better).

Θα Κοιμηθώ όταν Πεθάνω (2003)

Αίμα και ομίχλη στο νυχτερινό Λονδίνο

Έχοντας βαλθεί να ξεκόψει μια για πάντα από το "αμαρτωλό" του παρελθόν, ο κάποτε διαβόητος γκάνγκστερ Will Graham (Clive Owen) μένει ολομόναχος στο σαραβαλιασμένο του τροχόσπιτο, μέσα σ' ένα δάσος όπου και εργάζεται ως ξυλοκόπος, δίχως καμιά επαφή με τους παλιούς του συνεταίρους στο έγκλημα, την οικογένεια και την πρώην φίλη του, Helen (Charlotte Rampling). Ώσπου ένα βράδυ πέφτει πάνω σ' ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών και προσφέρει βοήθεια στο θύμα (Mark Hardy), τραβώντας την προσοχή εκείνων ακριβώς που αγωνιζόταν ν' αποφύγει. Το περιστατικό γίνεται αιτία ν' απολυθεί από τη δουλειά του και να ξαναπάρει τους δρόμους, αποφασισμένος περισσότερο από ποτέ να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του. Φτάνοντας όμως στο σταθμό του τρένου, βλέπει άξαφνα και φευγαλέα μπροστά του τη μορφή του μικρού του αδελφού, Davey (Jonathan Rhys Meyers), με τον οποίο είχε καιρό να ιδωθεί. Ύστερα από απεγνωσμένες, μάταιες προσπάθειες να επικοινωνήσει μαζί του, ο Will επιστρέφει άρον άρον στο Λονδίνο, για να ανακαλύψει μια φρικιαστική αλήθεια που θα τον φέρει για μια ακόμα φορά αντιμέτωπο όχι μονάχα με τον κόσμο που έχει απαρνηθεί, αλλά και με τον ίδιο τον εαυτό του...

Η Άφθαρτη Γοητεία του Εφήμερου - Δυο "Concept Albums" με Κοινό Παρονομαστή

I. ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ (2003)

Το 2003, ένα χρόνο πριν τη διάλυσή τους, οι Πυξ Λαξ έβγαλαν το "πολυσυλλεκτικό" άλμπουμ έκπληξη Χαρούμενοι στην Πόλη των Τρελών, με μάλλον... σουρεαλιστικές (ώστε να δικαιολογούν τον τίτλο) παρεμβάσεις από τους Μελίνα Τανάγρη, Ψαραντώνη, Eric Burdon (των Animals), Gordon Gano (των Violent Femmes), Steve Wynn (των Dream Syndicate) και Marc Almond - που όπως θα δούμε και πιο κάτω, επανακάμπτει με αρκετά παράδοξη συχνότητα στο άρθρο αυτό. Τους αγγλικούς στίχους για τα δημοφιλή, αν και αγνώριστα χάρη στις αναθεωρημένες ενορχηστρώσεις τραγούδια των Πυξ Λαξ που ερμηνεύουν οι επίτιμοι προσκεκλημένοι (πλην του Ψαραντώνη που συμμετέχει σε δυο προηγουμένως ανέκδοτα κομμάτια με ελληνικό στίχο, το ένα - Εμείς Κρασί δεν Ήπιαμε - σε ποίηση Γρυπάρη από τους Σκαραβαίους και Τερακότες) ανέλαβε (εύλογα) να γράψει ο Τόλης Φασόης των πάλαι ποτέ Sharp Ties, ο οποίος μεταμορφώνει άρδην τα ενίοτε πεζολογικά πρωτότυπα σε κομψές και ευφάνταστες ιμπρεσιονιστικές παραβολές και επιπλέον διασκευάζει - με όλη τη σημασία της λέξης - το κλασικό (I Can't Get No) Satisfaction των Stones.

Δωμάτιο Αυτοκτονίας (2011)

Όμορφος κόσμος, εικονικός, "αγγελικά" πλασμένος

Μαθητής στην τελευταία τάξη του λυκείου, ο δεκαοχτάχρονος Dominik Santorski (Jakub Gierszal) έχει μια ζωή που θα τη ζήλευε ο καθένας: ευκατάστατους γονείς, κοινωνική επιφάνεια, πολλούς φίλους, την προσοχή των κοριτσιών κι ένα μέλλον που δεν μπορεί παρά να προδιαγράφεται λαμπρό. Στη διάρκεια κάποιου πάρτι, ενα φιλί "για πλάκα" με τον κολλητό του Alex (Bartosz Gelner) ανεβάζει ακόμα περισσότερο τις μετοχές του, για να εξελιχθεί σε εφιάλτη όταν ο Dominik παίρνει στα σοβαρά το παιχνιδιάρικο φλερτ μεταξύ τους και αρχίζει να επαναπροσδιορίζει τη σεξουαλικότητά του. Ένα ατυχές συμβάν ενώ προπονείται στο τζούντο μαζί με τον Alex τον εκθέτει ανεπανόρθωτα, τόσο στα μάτια των συμμαθητών του όσο και στις ιστοσελίδες "κοινωνικής δικτύωσης" όπου τα πάντα διαδίδονται αστραπιαία και ανεξέλεγκτα, δίχως έλεος για την αξιοπρέπεια και τα προσωπικά δεδομένα κανενός. Απογοητευμένος και ντροπιασμένος, ο Dominik αποδέχεται τη διαδικτυακή πρόσκληση μιας παράξενης κοπέλας, της Sylwia (Roma Gasiorowska-Zurawska), η οποία "ηγείται" μιας εικονικής κοινωνίας στο πρότυπο του Second Life, αποτελούμενης από επίδοξους αυτόχειρες. Μέσα από τη διαδικτυακή τους επαφή, η Sylwia δεν αργεί να τον μυήσει στις μακάβριες εμμονές της, ενώ η εξάρτησή του από το Internet τον αποκόβει σταδιακά απ' τον κόσμο, φέρνοντας στο φως την όχι και τόσο ειδυλλιακή πραγματικότητα της ζωής του...

Ομίχλη μέσα στον Καθρέφτη (2012)

Ένα σκοτεινό ιντερμέδιο

Η νύχτα ήταν παράξενη, σημαδιακή, από κείνες που σε τρομάζουν αλλά πάλι δεν θες να τελειώσουν. Η γαλήνη της είχε κάτι το μυστηριακό - έλεγες πως από στιγμή σε στιγμή θα σπάσει το φεγγοβόλο φλούδι της κι από μέσα θα ξεχυθούν σημεία πρωτοφανέρωτα, πως κάποια προφητεία θα εκπληρωθεί. Έριξε μια ματιά τριγύρω του. Στα πεζοδρόμια ήταν φυτεμένες πικροδάφνες και τα φώτα απ' τις βιτρίνες των μαγαζιών έκαναν τη νύχτα μέρα - μια μέρα ασάλευτη, έρημη από κόσμο, με μια σχεδόν υλική σιωπή να αιωρείται πάνω απ' το δρόμο, απορροφώντας και τον ελάχιστο ήχο και μετουσιώνοντάς τον σε φθόγγο μιας παράξενης μουσικής.

Το Ένδον Κτήνος σε Οβιδιακές Μεταμορφώσεις - Δυο Βιντεοπαιχνίδια με Άξονα την Τέχνη

I. GABRIEL KNIGHT 2 - THE BEAST WITHIN (1996)

Αν και "από τζάκι" (απόγονος παλιών Γερμανών αριστοκρατών με το όνομα Ritter), ο Gabriel Knight ("ιππότης") έχει ξεπέσει στο Αμέρικα, όπου φυτοζωεί ως ανεπρόκοπος παλαιοβιβλιοπώλης, μέτριος συγγραφέας και μάλλον απρόθυμος Schattenjaeger (κυνηγός ίσκιων - Ritter, εξάλλου, σημαίνει στα Γερμανικά "κυνηγός") με... κληρονομικό χάρισμα, το οποίο ο ίδιος δεν παίρνει και πολύ στα σοβαρά. Ωστόσο, η τελευταία αυτή ιδιότητά του τον οδηγεί σε απρόσμενες περιπέτειες, οι οποίες τον υποχρεώνουν όχι μόνο ν' αποδεχτεί τις ενορατικές του δυνάμεις, αλλά και να τις χρησιμοποιήσει προκειμένου να ξεδιαλύνει τα μεταφυσικά μυστήρια που συναντά.

Θα μπορούσε να είναι το σενάριο μιας τηλεοπτικής σειράς (ή σειράς ταινιών) με πρωταγωνιστή έναν πότε συμπαθητικά ιδιόρρυθμο και πότε αφόρητα κυνικό, ματαιόδοξο και συναισθηματικά ανώριμο "αυτοσχέδιο" ντετέκτιβ, ο οποίος βαριέται τη ζωή του και κοπροσκυλιάζει αναίσχυντα, φορτώνοντας όλο το βάρος των ευθυνών του στην πιστή συνεργάτιδά του Grace, ώσπου αναγκάζεται να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και ν' αντιμετωπίσει τη σκοτεινή, επικίνδυνη πλευρά των πραγμάτων.

Ο Ωραίος Harry (2009)

Εγκλήματα και όρκοι σιωπής μεταξύ φίλων

Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, ο ακόμα γοητευτικός μεσήλικας ηλεκτρολόγος και βετεράνος του Βιετνάμ Harry Sweeney (Jamey Sheridan), που η παρέα του στο Ναυτικό του είχε κολλήσει το παρατσούκλι "Ωραίος Harry", ζει χωρισμένος απ' τη γυναίκα του, βλέποντας σπάνια το γιο του και συμμετέχοντας σε ένα ερασιτεχνικό φωνητικό συγκρότημα. Την ήσυχη και μοναχική ρουτίνα του θα αναστατώσει ένα τηλεφώνημα απ' το βαριά άρρωστο φίλο του Thomas Kelley (Steve Buscemi), ο οποίος του ζητά να εξιχνιάσει μια παλιά, "θαμμένη" υπόθεση που βασανίζει τη συνείδησή του. Τιμώντας την τελευταία επιθυμία του Kelley, ο Harry ξεκινά ένα ταξίδι στο παρελθόν και τη μνήμη που θα αποδειχθεί επώδυνο και αποκαλυπτικό για τον ίδιο και θα φέρει στο φως μια αποκρουστική, επαίσχυντη αλήθεια...

Στη μόλις τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της (τέταρτη, αν λογαριάσουμε και το Life on the Line που γυρίστηκε απευθείας για την τηλεόραση), η τολμηρή και ενδιαφέρουσα, αλλά δυστυχώς ακριβοθώρητη Bette Gordon (Variety, Luminous Motion) διάλεξε να καταπιαστεί με ένα εκ φύσεως "δύσκολο" θέμα, σε σενάριο έκπληξη του βετεράνου κινηματογραφιστή και ντοκιμαντερίστα Nicholas T. Proferes (συνεργάτη του Mailer και του Kazan).

Ο Ταλαντούχος κ. Ripley (1999)

Μικροί και μεγάλοι θάνατοι σε ανοχύρωτες πόλεις

Εξαιτίας ενός δανεικού σακακιού με το σήμα του πανεπιστημίου Princeton, το οποίο φοράει ενώ συνοδεύει στο πιάνο το ρεσιτάλ τραγουδιού μιας φίλης του (Gretchen Egolf), ο νεαρός πορτιέρης σε αίθουσα συναυλιών και ερασιτέχνης μουσικός Tom Ripley (Matt Damon) γνωρίζεται με τους γονείς του Dickie Greenleaf (Jude Law), ενός κακομαθημένου πλουσιόπαιδου που ζει μόνιμα στο εξωτερικό, παριστάνοντας τον καλλιτέχνη και εξανεμίζοντας την πατρική περιουσία. Απαυδισμένος απ' τη δική του άχαρη και στερημένη ζωή, ο Tom αρπάζει την ευκαιρία και παρουσιάζεται στο ζεύγος Greenleaf (James Rebhorn και Lisa Eichhorn) ως συμφοιτητής και φίλος του γιου τους. Αφού κερδίζει τη συμπάθεια και την εμπιστοσύνη τους, του αναθέτουν (με αντάλλαγμα ένα μεγάλο χρηματικό ποσό) να βρει τον Dickie και να τον πείσει να επιστρέψει στην Αμερική, ώστε να κόψει τις ασωτείες και να αναλάβει την επιχείρηση του πατέρα του. Το ταξίδι του Tom στην Ιταλία και η συνάντησή του με τον πανέμορφο, ηδονιστή και ανεύθυνο μποέμ Dickie και την κοπέλα του, την εκκολαπτόμενη συγγραφέα Marge Sherwood (Gwyneth Paltrow), του ανοίγουν ορίζοντες που δεν είχε καν φανταστεί, οδηγώντας την απληστία και τη φιλοδοξία του στα άκρα και παρασύροντάς τον σε σκοτεινά μονοπάτια χωρίς γυρισμό...