Κέντρο Αθήνας, 16/3/14

Αυτό το μηχάνημα είναι δημόσιος κίνδυνος. Οι προειδοποιήσεις είναι πιο πολλές από τις οδηγίες χρήσης.

Μουσείο Ακρόπολης, 25/1/14

Έξυπνο, περιεκτικό λογοπαίγνιο.

Το Επαχθές Κόστος της Αναγέννησης - Δυο Cult Ταινίες για τη "Ζωή Μετά"

I. ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ (1966)

Αγωνιώδες αλληγορικό thriller του John Frankenheimer (Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο, Το Τέρας της Αποκαλύψεως) βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του David Ely (1963).

Τελευταίο μέρος της λεγόμενης "Τριλογίας της Παράνοιας" (με τα Κάτω από Έναν Άλλον Ήλιο και Επτά Ημέρες του Μαΐου του ίδιου σκηνοθέτη - επίσης κινηματογραφικές διασκευές βιβλίων - να προηγούνται, ίσως συμπτωματικά, με σταθερή διαφορά δύο χρόνων μεταξύ τους) η Σατανική Επιχείρηση ιστορεί την a la Ζώνη του Λυκόφωτος περιπέτεια του ευκατάστατου μεσόκοπου επιχειρηματία Arthur Hamilton (John Randolph), ο οποίος κάτω από ύποπτα παράδοξες συνθήκες υποχρεώνεται να συνεργαστεί με την "Εταιρία", μια υπόγεια οργάνωση που τον βοηθά να σκηνοθετήσει το θάνατό του και να αποκτήσει νέο πρόσωπο και ταυτότητα, προκειμένου να εγκαταλείψει οριστικά τον ανούσιο τρόπο ζωής του.

Μεταλλαγμένος σε διάσημο νεαρό καλλιτέχνη με το όνομα Tony Wilson (Rock Hudson), αρχίζει να υλοποιεί τα αδιανόητα ως τότε απωθημένα του, ώσπου αντιλαμβάνεται ότι τελικά δεν έχανε και τίποτα και πως το χρέος του στην "Εταιρία" είναι πολύ πιο... αιματηρό απ' όσο φανταζόταν - και φυσικά, δίχως κανένα πια δικαίωμα υπαναχώρησης εκ μέρους του.

Ο Στοιχειωμένος Κήπος (2013)

Το φασματικό πρόσωπο της πόλης

Αφετηρία Συγγρού-Φιξ. Το λεωφορείο έχει γεμίσει. Είναι η ώρα εκείνη του απογεύματος που μεταβάλλει το ανάγλυφο του τοπίου, το ντύνει με ιστούς ίσκιων, βαθαίνει τις πτυχές του και τις χαρακιές. Δεξιά κι αριστερά τα κτήρια με τις σκοτεινές βιτρίνες ξεδιπλώνονται σιωπηλά, σχεδόν αγνώριστα καθώς τα χρώματα σβήνουν τις αντιθέσεις τους μέσα στο μισοδιάφανο παστέλ του σούρουπου.

Από την Αλεξάνδρεια του Καβάφη (2013)

Θεατρική εικονογράφηση 40 ποιημάτων

Με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του Κ. Π. Καβάφη και των 80 χρόνων από το θάνατό του, το Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Καλλιθέας παρουσίασε στις 12, 13, 14 και 15 Απριλίου στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας (και στη συνέχεια και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας) αφιερωματική παράσταση βασισμένη στο έργο του ποιητή, με τον τίτλο Από την Αλεξάνδρεια του Καβάφη: Θεατρική Εικονογράφηση 40 Ποιημάτων του Μεγάλου μας Δημιουργού και σκηνοθετημένη από τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Θεατρικού Εργαστηρίου και εμπνευστή του εγχειρήματος Γιώργο Γαλάντη.

Αιγυπτιώτης και ο ίδιος, με μακρόχρονη θητεία στην πρωτοποριακή δημιουργική προσέγγιση και διδασκαλία της εκφραστικής κίνησης, της μιμικής και του αυτοσχεδιασμού, ο Γιώργος Γαλάντης μετουσιώνει τα σαράντα επιλεγμένα ποιήματα του Καβάφη σε ισάριθμα θεατρικά ταμπλό όπου το στατικό δισδιάστατο του ζωγραφικού πίνακα συναντιέται και εναρμονίζεται με το κινούμενο τρισδιάστατο της σκηνικής απεικόνισης. Με ελάχιστα υλικά μέσα (των οποίων η λιτότητα ή και η απουσία μετατρέπεται ευφυώς σε εργονομικό στοιχείο της παράστασης) και την ευρηματική χρήση των φωτισμών και της μουσικής επένδυσης, πετυχαίνει εντυπωσιακά την ανασύσταση της ατμόσφαιρας μιας πολύχρωμης, κοσμοπολίτικης Αλεξάνδρειας των αρχών του εικοστού αιώνα, ανάγοντας την πόλη σε οργανική οντότητα του σκηνικού χώρου, αθέατη κι όμως επίμονα, αδιαμφισβήτητα παρούσα.

De la Musique avant Toute Chose

Περί "Νέου Κύματος", "Chanson" & κεκτημένων αντιλήψεων

Πριν πολλά χρόνια, είχα ηχογραφήσει σε στούντιο κάποιους δικούς μου μελοποιημένους στίχους (οι οποίοι αργότερα συμπεριλήφθηκαν στις ποιητικές μου συλλογές Η Εξορία των Αρχαγγέλων, 2005 και Μαύρος Καθρέφτης, 2015), δυο ποιήματα της μητέρας μου Ελένης Χωρεάνθη (από την ποιητική της συλλογή για παιδιά Τραγούδια της Γης & του Ουρανού, 1999), ένα του François Villon κι ένα του Oscar Wilde (που είχαν περάσει στο Public Domain, δηλαδή τα πνευματικά τους δικαιώματα είχαν λήξει) και μια δυο διασκευές γνωστών τραγουδιών από τον κινηματογράφο. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα ιστορικά στούντιο PolySound και Best Of, που δυστυχώς έχουν πια κλείσει, με ηχολήπτες τον Δημήτρη Παπαθεοδώρου και τον Νίκο Γεωργίου αντίστοιχα.

Μια Vamp σε Κουτί, ένας Νεκρός Ναύαρχος & οι Πολλαπλές τους (μου) Ενσαρκώσεις

I. VAMP IN A BOX (1999-2009)

Η πρώτη μου διαδικτυακή μουσική "περσόνα", με την αρχική ονομασία "Sibyl Vane" (από την τραγική ηρωίδα του Oscar Wilde στο Πορτρέτο του Dorian Gray). Το ψευδώνυμο το εμπνεύστηκα μαθαίνοντας τυχαία ότι η λέξη vamp, εκτός από "μοιραία γυναίκα" (που είναι η ευρύτερα γνωστή έννοιά της), σημαίνει επίσης "μπάλωμα" αλλά και "δόλωμα". Με την έννοια του "μπαλώματος" (ή/και "δολώματος") την υιοθέτησα κι εγώ. Με το ψευδώνυμο αυτό υπέγραφα τα demo(n)s των πρώτων μου τραγουδιών - δικών μου, κυρίως, μελοποιημένων ποιημάτων που αργότερα συμπεριλήφθηκαν στις ποιητικές μου συλλογές Η Εξορία των Αρχαγγέλων (Ιωλκός 2005) και Μαύρος Καθρέφτης (Οι Εκδόσεις των Φίλων 2015), απλώς με τη φωνή μου και μια ακουστική κιθάρα - τα οποία θα μπορούσαν να "μεταμορφωθούν" κυριολεκτικά σε οτιδήποτε με την ανάλογη ενορχήστρωση. Η πρώτη μορφή ορισμένων ήταν, μάλιστα, αγγλόφωνη, ενώ δύο συμμετείχαν στο προτελευταίο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (2007). Οι ηχογραφήσεις των κομματιών αυτών έγιναν στα ιστορικά στούντιο PolySound (1999-2000) και Best Of (2007-2009), με ηχολήπτες, αντίστοιχα, τον Δημήτρη Παπαθεοδώρου και τον Νίκο Γεωργίου. Δυστυχώς, και τα δυο έχουν πια κλείσει. Το 2009, η "Vamp" μπήκε οριστικά στο κουτί της. Ωστόσο, τα περισσότερα κομμάτια που είχα ανεβάσει στο Internet με το ψευδώνυμο αυτό, μαζί με διάφορες συνεργασίες μου, είναι διαθέσιμα εδώ:

• Vamp in a Box @ ReverbNation
• Vamp in a Box @ Archive.org
• Mar Lox @ YouTube (με επίσης δικά μου πρωτότυπα video clips)
• Space Bloom @ YouTube (με επίσης δικά μου πρωτότυπα video clips)

And Life Be Nothing (2012)

Μουσικό βιντεομοντάζ με διάθεση ρετρό

Ένα οπτικό κολάζ που θυμίζει ελαφρώς Kenneth Anger, φτιαγμένο με υλικό που ανήκει στο Public Domain από το Αρχείο Prelinger. Μουσική: Lost Galaxy (Dead Admiral, από το άλμπουμ Of Spirits & All Flesh, 2010). Συμμετοχή στο Vimeo Festival & Awards 2012, στην κατηγορία Remix.

Machinarium (2009)

Ένας τενεκεδένιος ήρωας με καρδιά χρυσάφι

Στην κορφή ενός σωρού από σκουπίδια, ο Josef, ένα μικρό ρομπότ, συνέρχεται απ' την πτώση που τον έκανε... λαμαρίνες και προσπαθεί να βγει από τη χωματερή όπου μόλις τον άδειασε το ιπτάμενο απορριμματοφόρο του Machinarium, μιας πολιτείας φτιαγμένης από σιδερικά και κατοικημένης από μηχανικά πλάσματα. Με τη βοήθεια ενός αρουραίου, ξαναβρίσκει τα σκόρπια μέλη του και καταφέρνει να συναρμολογηθεί και να επιστρέψει στην πόλη, η οποία πλέον ελέγχεται από μια συμμορία κακών ρομπότ (την Αδελφότητα των Μαυροσκούφηδων) που έχουν απαγάγει την κοπελιά του Josef και την αναγκάζουν να τους υπηρετεί, ενώ ετοιμάζονται να ανατινάξουν τον ψηλότερο πύργο του Machinarium χρησιμοποιώντας (κυριολεκτικά) το κεφάλι του εξυπνότερου κατοίκου της πόλης και κολλητού του Josef...

Στον αγώνα του να προλάβει την καταστροφή και να ελευθερώσει τους φίλους του, ο καλοκάγαθος τενεκεδένιος πρωταγωνιστής (που το όνομά του αποτελεί φόρο τιμής στον Τσέχο οραματιστή ζωγράφο, ποιητή και επίσημο "νονό" των ρομπότ - είναι ο εφευρέτης του όρου - Josef Capek) πρέπει να αντιμετωπίσει με ευελιξία και πονηριά τους αντιπάλους και να λύσει μια σειρά από άλλοτε χαριτωμένα αναμενόμενους και άλλοτε ευπρόσδεκτα ευφάνταστους γρίφους, διασχίζοντας φουτουριστικά έως σουρεαλιστικά αστικά τοπία και εσωτερικούς χώρους εκθαμβωτικής ομορφιάς, ζωγραφισμένα στο χέρι από τον Jakub Dvorsky (Samorost, Kooky) και θεσπέσια ντυμένα με το ιδιοφυές μινιμαλιστικό soundtrack του μόνιμου συνεργάτη του Tomas "Floex" Dvorak (To Be a Wolf for the Last Time, I Am Bigger and Better).

Θα Κοιμηθώ όταν Πεθάνω (2003)

Αίμα και ομίχλη στο νυχτερινό Λονδίνο

Έχοντας βαλθεί να ξεκόψει μια για πάντα από το "αμαρτωλό" του παρελθόν, ο κάποτε διαβόητος γκάνγκστερ Will Graham (Clive Owen) μένει ολομόναχος στο σαραβαλιασμένο του τροχόσπιτο, μέσα σ' ένα δάσος όπου και εργάζεται ως ξυλοκόπος, δίχως καμιά επαφή με τους παλιούς του συνεταίρους στο έγκλημα, την οικογένεια και την πρώην φίλη του, Helen (Charlotte Rampling). Ώσπου ένα βράδυ πέφτει πάνω σ' ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών και προσφέρει βοήθεια στο θύμα (Mark Hardy), τραβώντας την προσοχή εκείνων ακριβώς που αγωνιζόταν ν' αποφύγει. Το περιστατικό γίνεται αιτία ν' απολυθεί από τη δουλειά του και να ξαναπάρει τους δρόμους, αποφασισμένος περισσότερο από ποτέ να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του. Φτάνοντας όμως στο σταθμό του τρένου, βλέπει άξαφνα και φευγαλέα μπροστά του τη μορφή του μικρού του αδελφού, Davey (Jonathan Rhys Meyers), με τον οποίο είχε καιρό να ιδωθεί. Ύστερα από απεγνωσμένες, μάταιες προσπάθειες να επικοινωνήσει μαζί του, ο Will επιστρέφει άρον άρον στο Λονδίνο, για να ανακαλύψει μια φρικιαστική αλήθεια που θα τον φέρει για μια ακόμα φορά αντιμέτωπο όχι μονάχα με τον κόσμο που έχει απαρνηθεί, αλλά και με τον ίδιο τον εαυτό του...