Δυο πρόσωπα του Chekhov ζητούν πλοκή
Κάθε ιστορία κρύβει μέσα της κι άλλες πολλές. Κάθε φανταστικό πρόσωπο εντάσσεται σ' ένα πλαίσιο διαφόρων τύπων και βαθμών αλληλεξάρτησης με όσα άλλα το περιβάλλουν, σχηματίζοντας ένα μικροκοσμικό σύστημα που αποτελείται από λιγότερο ή περισσότερο ορατά - ή με οποιονδήποτε τρόπο αντιληπτά - επιμέρους σύμπαντα. Η πλοκή ενός μυθιστορήματος, θεατρικού έργου ή φιλμ επικεντρώνεται κατά κανόνα σε ορισμένους από τους χαρακτήρες, με τους υπόλοιπους να δρουν, ή απλώς να υφίστανται, στο παρασκήνιο των κυρίως τεκταινομένων. Διόλου δεν είναι, όμως, ασυνήθιστο ένα δευτερεύον πρόσωπο να κλέψει την παράσταση, είτε διαδραματίζοντας κομβικό μέρος στην υπόθεση, είτε με την ιδιαίτερη παρουσία του και μόνο. Η "μοίρα" των προσώπων αυτών μένει συχνά μετέωρη, η ιστορία τους ειπωμένη αποσπασματικά, στη σκιά της πιο θεαματικής, πιο αναλυτικά εξιστορημένης περιπέτειας που δοκιμάζουν οι πρωταγωνιστές. Και επειδή εκ των πραγμάτων είναι καταδικασμένα στο περιθώριο, το ενδιαφέρον μας σπάνια στρέφεται σ' αυτά μετά τη λύση του κεντρικού δράματος.
