Ο σκηνοθέτης ήταν πεπεισμένος ότι η νέα του παράσταση θα ξετρέλαινε ως και το πιο απαιτητικό κοινό. Με παιδιάστικο ενθουσιασμό έβγαινε σ' όλες τις εκπομπές της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου και διατεινόταν πως είχε φτάσει στο απόγειο της καριέρας του - και μόλις κατέβαινε το έργο, ο ίδιος σκόπευε πια να αποσυρθεί. Δεν θεωρούσε ότι θα κατάφερνε ποτέ να ξεπεράσει αυτό το επίτευγμα, που ωστόσο δεν είχε καν παρουσιαστεί ακόμα.
Ανεπιτήδευτη ποίηση σχημάτων και χρωμάτων περικλεισμένη σε "ταπεινά" υλικά.
Λαμπερές αποχρώσεις του πορτοκαλί σε ηλιόλουστη κουζίνα. "I've got my orange crush", που έλεγαν και οι R.E.M. στην εποχή μου.
Ήταν πνευματώδης, οπωσδήποτε, κοινωνός πάντοτε των νέων ιδεών. Παρ' όλα αυτά, δεν μπορούσε να μη θαυμάζει και την κομψοτεχνία των παλιών εργοχείρων, το περίτεχνο τρυπογάζι στα σχεδόν χαρτογραφικά σχέδια που πλαισιώνονταν από τα τελάρα του κεντήματος. Είχε, μάλιστα, στο δωμάτιό της ένα παλιομοδίτικο λεγένι, που έπαιζε ρόλο κυρίως διακοσμητικό.
Η γερτή συμμετρία των κορμών υπονομεύει την εκούσια και μη περιβάλλουσα γεωμετρία.
Η αθέλητη ομορφιά της καταστροφής. Τα θραύσματα του γαλάζιου τζαμιού παίζουν με το μεσημεριανό φως και τους χρωματισμούς της ασφάλτου.
Πασχαλινά αστεράκια σε μαδημένη κολόνα. Αναστάσιμο πνεύμα πάνω/μέσα στην παρακμή. Το ελαφρώς κουνημένο focus προσθέτει κάτι το σκιαχτερό. Ως και μια φιγούρα που μοιάζει βγαλμένη από άλλη εορταστική μυθολογία, κατάφερε να παρεισφρήσει στο πλάνο.
