Συνέντευξη με την B. A. Paris (2016)

Δεν μου πολυαρέσουν τα thrillers...

Η πρώτη εμφάνιση της Γαλλοϊρλανδής συγγραφέα και πρώην δασκάλας B. A. Paris (η οποία γράφει με ψευδώνυμο επειδή, κατά δική της δήλωση, δεν... πολυσυμπαθεί το κατά κόσμον όνομά της) στο χώρο της λογοτεχνίας υπήρξε ιδιαίτερα εντυπωσιακή: το ψυχολογικό της thriller με τον τίτλο Πίσω από Κλειστές Πόρτες πραγματοποίησε θεαματικές πωλήσεις ανά τον κόσμο, ενώ έχει ήδη μεταφραστεί σε 33 γλώσσες - στη χώρα μας κυκλοφόρησε φέτος τον Οκτώβριο από τις εκδόσεις Bell, σε μετάφραση Βεατρίκης Κάντζολα Σαμπατάκου. Οι κλειστές πόρτες του επιβλητικού σπιτιού όπου κατοικεί η τριανταπεντάχρονη Grace με τον "ιδανικό" της σύζυγο, Jack Angel, κρύβουν ένα φρικτό μυστικό - το οποίο, εκτός απ' την ίδια την Grace, απειλεί άμεσα και τη μικρότερη αδελφή της, Millie, που πάσχει από σύνδρομο Down. Η ειδυλλιακή εικόνα του "τέλειου ζευγαριού", την οποία φροντίζει σχολαστικά να προβάλλει ο Jack, έχει ξεγελάσει τους πάντες ως τώρα - εκτός από τη λιγομίλητη, πλην ενοχλητικά παρατηρητική Esther. Μια ιστορία που χτυπά άκρως ευαίσθητες χορδές, αφού πρωταγωνιστές της θα μπορούσαν να είναι οι "υπεράνω πάσης υποψίας" γείτονες, συνεργάτες, φίλοι ή ακόμα και συγγενείς του καθενός μας...

Συνέντευξη με τον Κοραή Δαμάτη (2016)

Το σπίτι ξέρει περισσότερα απ' τον ένοικο...

Γεννημένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από Έλληνες γονείς, ο σκηνοθέτης του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, χορευτής και ηθοποιός Κοραής Δαμάτης ζει στην Ελλάδα, όπου επίσης σπούδασε και εργάζεται, από το 1962 - όταν η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αίγυπτο λόγω των εκεί ταραχών. Οι εμπειρίες των παιδικών χρόνων και της περιπετειώδους ενηλικίωσής του αποτέλεσαν τη βάση για το πρώτο του βιβλίο, το ημιαυτοβιογραφικό μυθιστόρημα Το Σπίτι Μόνο, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη το Μάρτιο του 2016. Γραμμένο μέσα σε μια οκταετία, πλημμυρισμένο από ποιητικό πάθος και μαστορική γλαφυρότητα, Το Σπίτι Μόνο είναι μια τρυφερή ελεγεία για ό,τι χάνεται κυριολεκτικά και μεταφορικά αλλά και ένας ύμνος προς ό,τι κερδίζεται – με συχνά αιματηρό αντίτιμο – στον κύκλο της ανθρώπινης ζωής και δημιουργίας.

Δεν στοιχειώνουν τελικά μόνο οι ψυχές τα σπίτια, αλλά και τα σπίτια τις ψυχές...

Συνέντευξη με τον Jorn Lier Horst (2016)

Γράφω όσο πιο απλά και κατανοητά γίνεται

Χρησιμοποιεί ως ψευδώνυμο το επίθετο της γυναίκας του και σπάνια εμφανίζεται σε επίσημες περιστάσεις χωρίς την καρφίτσα σε σχήμα ζευγαριού από χειροπέδες στο πέτο - ενθύμιο από τιμητική εκδήλωση για το έργο του στη Γερμανία. Ο Νορβηγός συγγραφέας Jorn Lier Horst πρωτοπαρουσιάστηκε στο χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας το 2004, με το μυθιστόρημα Nokkelvitnet (Βασικός Μάρτυρας) και έχει έκτοτε εκδώσει δέκα βιβλία για μεγάλους και έντεκα για παιδιά, σημειώνοντας σταθερή επιτυχία και κερδίζοντας λογοτεχνικά βραβεία και διακρίσεις εντός και εκτός των συνόρων της χώρας του. Στην Αθήνα βρέθηκε φέτος το Νοέμβριο με αφορμή την κυκλοφορία στην Ελλάδα του βιβλίου του Έγκλημα στα Φιορδ (Vinterstengt, 2011 – το έβδομο της σειράς μυθιστορημάτων του με ήρωα τον επιθεωρητή William Wisting) από τις εκδόσεις Διόπτρα, σε μετάφραση Δέσπως Παπαγρηγοράκη. Ενθουσιασμένος με την πρωινή λιακάδα της Αθήνας, προσηνής και ομιλητικός, δέχτηκε πρόθυμα να εξηγήσει πώς είναι να βιώνεις κυριολεκτικά εκ των έσω μια αστυνομική ιστορία, να ξεψαχνίζεις το μυαλό ενός εγκληματία και να ανακαλύπτεις την ανθρώπινη πλευρά ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου.

Μεταξουργείο, 18/11/16 - III

Μινιμαλιστικός εξωτισμός στο τέλος του φθινοπώρου.

Μεταξουργείο, 18/11/16 - II

Πολύχρωμο σουρεαλιστικό αλαλούμ σε ετοιμόρροπους τοίχους.

Μεταξουργείο, 18/11/16 - I

Πολύχρωμο σουρεαλιστικό αλαλούμ σε ετοιμόρροπους τοίχους.

Πού Είναι η Μάνα σου Μωρή; (2016)

Προσωπική μαρτυρία που τσακίζει κόκαλα

Τον Ιανουάριο του 1946, με το ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου, η τετράχρονη τότε Δήμητρα Πέτρουλα είδε την οικογένειά της να σφαγιάζεται με αποτρόπαιη αγριότητα από Χίτες (μέλη της Οργάνωσης Χ, που είχε ιδρυθεί κατά τη γερμανική Κατοχή από τον αντισυνταγματάρχη Πεζικού Γεώργιο Γρίβα). Μέσα σε μια επταετία έχασε 31 συνολικά συγγενείς - μεταξύ των οποίων και τον πατέρα της, καπετάνιο του ΕΛΑΣ Σωτήρη Πέτρουλα, τον οποίο ούτε από φωτογραφίες δεν πρόλαβε να γνωρίσει. Τις φρικτές αυτές αναμνήσεις κατέγραψε στο αυτοβιογραφικό της μυθιστόρημα Πού Είναι η Μάνα σου Μωρή; που κυκλοφόρησε το 1986 (και ξανά το 2008) από τις εκδόσεις Κέδρος, ενώ επανεκδόθηκε το 2011 από τη Σύγχρονη Εποχή.

Φέτος, στην εβδομηκοστή "επέτειο" της μαύρης εκείνης χρονιάς για τον τόπο μας, το έργο της Πέτρουλα ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή LAB του θεάτρου Σημείο, ως ωριαίος μονόλογος σε διασκευή Σοφίας Αδαμίδου και σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι (ο οποίος επιμελήθηκε επίσης τη μουσική επένδυση της παράστασης), με πρωταγωνίστρια τη Βέρα Κρούσκα και τη συμμετοχή των Ορνέλα Λούτη και Αγάπης Παπαθανασιάδου. Με τους ίδιους ακριβώς συντελεστές, το Πού Είναι η Μάνα σου Μωρή; θα παίζεται στον πολυχώρο Vault από τον Οκτώβριο του 2016 ως τον Ιανουάριο του 2017.

Συνέντευξη με τη Victoria Hislop (2016)

Ό,τι κρύβεται πίσω από το μύθο με καταγοητεύει

Τη γνωρίσαμε - και την αγαπήσαμε - με αφορμή Το Νησί (2005), το πρώτο της λογοτεχνικό βιβλίο με θέμα το λεπροκομείο της Σπιναλόγκα, το οποίο μάλιστα έγινε και εξαιρετικά επιτυχημένη ελληνική τηλεοπτική σειρά. Από τότε, η Victoria Hislop εξακολουθεί να επιστρέφει κυριολεκτικά και δημιουργικά στη χώρα μας, με άλλα τρία ως τώρα μυθιστορήματα (Το Νήμα, Η Ανατολή και Οι Καρτ Ποστάλ) και μια συλλογή διηγημάτων (Ο Τελευταίος Χορός) που διαδραματίζονται στην Ελλάδα και στην Κύπρο και κυκλοφορούν σε ιδιαίτερα καλαίσθητους τόμους από τις εκδόσεις Διόπτρα. Σε ωραία μετάφραση της Φωτεινής Πίπη και πλαισιωμένο από θαυμάσιο φωτογραφικό υλικό του Αλέξανδρου Κακολύρη, το πιο πρόσφατο βιβλίο της, με τον τίτλο Οι Καρτ Ποστάλ (Cartes Postales from Greece, 2016), καλεί τους αναγνώστες να ακολουθήσουν την ηρωίδα του σ' ένα παράτολμο όσο και συναρπαστικό οδοιπορικό στην Ελλάδα του σήμερα και του χτες, της ιστορίας και του μύθου, του θρύλου και της λαϊκής δοξασίας, της φημισμένης πατροπαράδοτης φιλοξενίας και των εχθρικών απομονωμένων χωριών με τα σκοτεινά και άγρια πρωτόγονα έθιμα - για να λύσουν μαζί της το αίνιγμα μιας σειράς από ανεπίδοτες κάρτες ανώνυμου (αρχικά) αποστολέα και των φαινομενικά ασύνδετων μεταξύ τους "επεισοδίων" που τις συνοδεύουν.

Συνέντευξη με τον Samuel Bjork (2016)

Ζηλεύω τους ανθρώπους που ζουν "φυσιολογικά"

Τι κοινό έχει ένας Παγωμένος Άγγελος με μια Κουκουβάγια; Και τα δυο είναι μυθιστορήματα του νεοφερμένου στο χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας - και ήδη βραβευμένου στην Ολλανδία - Νορβηγού συγγραφέα Samuel Bjork (ψευδώνυμο του Frode Sander Oien), ο οποίος επισκέφθηκε πριν λίγες μέρες την Αθήνα με αφορμή την έκδοση των βιβλίων του στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Διόπτρα, σε άψογη μετάφραση της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη και της Δέσποινας Παπαγρηγοράκη αντίστοιχα. Και τα δυο μιλούν για αποτρόπαια, σχεδόν σουρεαλιστικά εγκλήματα με θύματα μικρά παιδιά και νέους ανθρώπους, ενώ για πρωταγωνιστές έχουν ένα αταίριαστο φαινομενικά, πλην δαιμόνιο αστυνομικό δίδυμο: τη χαρισματική και εύθραυστη, αθεράπευτα πληγωμένη από προσωπικές τραγωδίες Mia Kruger και τον Holger Munch, "παλιά καραβάνα", προ πολλού (και αναγκαστικά) προσγειωμένο σε μια πραγματικότητα που δεν του φέρεται με το γάντι. Πολυτάλαντος αν και ολιγογράφος, με επίγνωση της επιτυχίας του αλλά δίχως έπαρση, ο Bjork προσφέρει μια ενδελεχή, εξομολογητική θεώρηση της αστυνομικής λογοτεχνίας στο σύγχρονο κόσμο, του λεγόμενου "Scandi-noir" (σκανδιναβικού αστυνομικού μυθιστορήματος) και του τι σημαίνει για τον ίδιο η ανάγκη και η διαδικασία της συγγραφής.

Αθήνα, 23/9/16

Μεταξύ καφεϊνομανών, (ποιητική) ειλικρίνεια. Από το Mpimpero στη Σταδίου.