Sic itur ad astra
Την πανσιόν την έλεγαν "Σφίγγα", από τη φιγούρα του μυθικού υβριδίου στο φθαρμένο θυρεό που κοσμούσε την καγκελόπορτα της αυλής. Στεγαζόταν σε μια μικρή βίλα, στενόμακρη σαν πύργο, που οι τωρινοί της ιδιοκτήτες, η Αννού και ο Τζαννής, την είχαν "χτυπήσει" σε μειοδοτικό διαγωνισμό. Είχα έρθει στο νησί για ένα δεκαπενθήμερο και ήθελα να μείνω κάπου ήσυχα, έξω απ' τη Χώρα αλλά με πρόσβαση σε κατοικημένο μέρος. Η θάλασσα δεν με πολυένοιαζε - έτσι κι αλλιώς κόντευε πια φθινόπωρο, ο καιρός είχε δροσίσει. Κι ύστερα, ποτέ δεν με συγκινούσαν ιδιαίτερα τα μπάνια και οι συναφείς "πατροπαράδοτες" συνήθειες του καλοκαιριού.
