Η περιοχή γύρω απ' το σταθμό του μετρό είναι γεμάτη graffiti, σε ό,τι ύφος, πνεύμα & χρωματική παλέτα μπορεί κανείς να φανταστεί.
Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017
Νέος Κόσμος, 4/12/17
Το πανθηράκι και το ουρανοκατέβατο παιχνίδι του, πλαισιωμένα από την απαρτία όσων βρίσκει κανείς στους αυτοσχέδιους συνοικιακούς σκουπιδότοπους.
Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2017
Νέος Κόσμος, 2/12/17 - II
Πήλινα μπολ με νερό για τις γάτες, συντροφιά με ροζ ολόγερο πουφ σε εγκαταλελειμμένο οικόπεδο που εκτελεί χρέη συνοικιακής χωματερής.
Νέος Κόσμος, 2/12/17 - I
Συνταξιούχο, ανάπηρο πολέμου μηχανάκι και πήλινα μπολ με νερό για τις γάτες, συντροφιά με ροζ ολόγερο πουφ σε εγκαταλελειμμένο οικόπεδο που εκτελεί χρέη συνοικιακής χωματερής. Δίπλα στο εκτός μάχης δίτροχο (πλέον... άτροχο), νομίζω πως διακρίνω το συντεθλιμμένο πτώμα λευκού λούτρινου παιχνιδιού.
Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017
Συνέντευξη με τον Stuart Neville (2017)
Τα βιβλία μου γίνονται όλο και λιγότερο "πολιτικά"
Ο Ιρλανδός συγγραφέας Stuart Neville (ο οποίος γράφει παράλληλα με το ψευδώνυμο Haylen Beck) συστήνει στους φίλους της αστυνομικής λογοτεχνίας έναν συναρπαστικά "ελαττωματικό" και βασανισμένο (αντι)ήρωα, τον αστυνομικό επιθεωρητή Jack Lennon, πρωταγωνιστή σε τρία ως τώρα (ή τέσσερα, αν μετρήσουμε και τον άτυπο "πρόλογο" της σειράς, Τα Φαντάσματα του Μπέλφαστ, όπου ο Lennon κάνει την παρθενική του cameo εμφάνιση) μυθιστορήματα - Συνωμοσία της Φωτιάς (Collusion), Κλεμμένες Ψυχές (Stolen Souls) και Πέπλο Σιωπής (The Final Silence) - που κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση της Βάσιας Τζανακάρη. Η έκδοση του Πέπλου Σιωπής σημαίνει και το τέλος, προς το παρόν τουλάχιστον, της μυθιστορηματικής πορείας του Jack Lennon, ενώ συγχρόνως φέρνει στο προσκήνιο τη δυναμική και αδέκαστη "διάδοχό" του, αρχιεπιθεωρήτρια Serena Flanagan.
Διαβάζοντας τα βιβλία σας, διαπιστώνει κανείς τον απαράκαμπτο ρόλο της πολιτικής στην Ιρλανδία. Ως και στην αστυνομική λογοτεχνία της...
Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2017
Lind: Gate 288 (2017)
Όνειρο, εφιάλτης ή παραίσθηση;
"Σε τι εφιάλτη είχα παγιδευτεί; Σε τι παραίσθηση; Ζόρισα τον εαυτό μου να ξυπνήσει. Μα από τι, και σε τι; Ποιο ήταν το όνειρο και ποια η πραγματικότητα; Αυτό που εδώ και τώρα βίωνα, ήταν χίλιες φορές πιο έντονο, πιο ζωντανό απ' ό,τι νόμιζα για "αληθινή" μου ζωή. Και "ξυπνώντας", τι μου έμελλε ν' αντικρίσω; Άλλη μια ύπουλη πλάνη ομαλότητας - ό,τι, τέλος πάντων, σήμαινε "ομαλότητα" για μένα - που καραδοκούσε να εξελιχθεί σε παράνοια;"
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017
Νέος Κόσμος, 19/11/17 - IV
Ευτυχώς, παρακάτω είχε κάτι graffiti και κάπως το σώσαμε. Στα αριστερά, μου άρπαξε ελαφρώς η λήψη.
Νέος Κόσμος, 19/11/17 - I
Αυτό εδώ τώρα μοιάζει σαν προφυλακτικό σαδομαζοχιστή με μασημένη παστίλια λεμόνι για το βήχα δεν ξέρω ούτε θυμάμαι τι είναι, ή για ποιο λόγο το φωτογράφισα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)