Παράλληλα & τεμνόμενα λογοτεχνικά σύμπαντα
Ο Μανόλο και ο Μανολίτο είναι δυο φίλοι που θα μπορούσαν επίσης να είναι παππούς και εγγονός, ή το ίδιο άτομο σε δυο στάδια της ζωής του. Δεν μένουν στο ίδιο σπίτι, ζουν όμως στην ίδια γειτονιά: ο Μανολίτο με τους καλλιτέχνες γονείς του και ο Μανόλο με τη λευκή σκυλίτσα του, που ο Μανολίτο έχει ονομάσει Νύχτα. Ένα ατυχές περιστατικό γίνεται αιτία να προστεθεί στην παρέα κι ένας τρίτος φίλος, ο έφηβος Μανουήλ, ο οποίος έχει βγει κυριολεκτικά μέσα από άλλο κείμενο – ενός άλλου συγγραφέα και ενός άλλου καιρού.
Συνέχεια του νεανικού αφηγήματος Μανόλο & Μανολίτο (2013), το ευπρόσδεκτα ιδιότυπο αυτό λογοτέχνημα του Μάνου Κοντολέων δανείζεται το νεαρό πρωταγωνιστή από το διήγημα του Γεωργίου Βιζυηνού Το Μόνον της Ζωής του Ταξείδιον (1884), μεταφέροντάς τον σε ένα σύγχρονο εναλλακτικό σύμπαν: από την Κωνσταντινούπολη, το μαθητευόμενο ραφτόπουλο του Βιζυηνού "διακτινίζεται" κοντά στην περιοχή του Μανόλο και του Μανολίτο και γίνεται βοηθός του ιδιοκτήτη ενός φυτωρίου-θερμοκηπίου. Αν και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ένα λογοτεχνικό (και όχι μόνο) έργο κλείνει το μάτι σε ένα άλλο, η ιδιαιτερότητα του Μανόλο & Μανολίτο και... Μανουήλ έγκειται στην ένταξη ενός προσώπου, σχεδόν αυτούσιου, από ένα προγενέστερο κείμενο διαφορετικής "πατρότητας" και στη διασταύρωση της ιστορίας του με εκείνη του νεότερου βιβλίου, κατά τρόπο τόσο οργανικό ώστε τα όριά τους σχεδόν χάνονται.