Η κριτική ως δημιουργία
Όταν ο καλλιτέχνης περνά στην "απέναντι όχθη" για να γίνει ο ίδιος ανατόμος και τιμητής της τέχνης, η κριτική πράξη αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο δημιουργός ως κριτικός (παράφραση του τίτλου του περίφημου διαλογικού δοκιμίου του Oscar Wilde, Ο Κριτικός ως Δημιουργός) ανάγει την ίδια την κριτική σε τέχνη, προσδίδοντάς της τη μοναδικότητα της δικής του ματιάς. Μέσα απ' το βλέμμα ενός καλλιτέχνη, επιχειρείται μια διερεύνηση της περίπλοκης όσο και συναρπαστικής αυτής σχέσης μεταξύ τέχνης και κριτικής, με κεντρικό σημείο αναφοράς το θέατρο.
Οι σχέσεις της τέχνης με την κριτική δεν ήταν ούτε και είναι πάντα αρμονικές - το αντίθετο, μάλιστα. Υπάρχει ένα είδος "προαιώνιας" σχέσης αγάπης/μίσους όσο και αλληλεξάρτησης, που πηγάζει και συντηρείται από την ίδια τη φύση των δυο πλευρών. Η τέχνη αποζητά αναγκαστικά την κριτική, διότι μέσω αυτής προσδιορίζεται, γνωστοποιείται και διαδίδεται - την ίδια στιγμή, όμως, τη φοβάται, διότι δεν είναι δεδομένη η σύσσωμη θετική στάση των κριτικών απέναντι σ' ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα.