Την εποχή του Πλειστόκαινου, λέγαμε ποιήματα στις σχολικές γιορτές. Δεν θυμάμαι ποια γιορτή ήταν (μάλλον 25η Μαρτίου ή 28η Οκτωβρίου, αν κρίνω απ' τα σημαιάκια του ντεκόρ), ούτε σε ποιο σχολείο, ούτε ποιο ποίημα έλεγα. Απ' το παλτό που φοράω, υποθέτω ότι πρέπει να πήγαινα έκτη Δημοτικού ή πρώτη Γυμνασίου. Ο χρόνος είναι σαν το ακορντεόν: δεν συνειδητοποιείς πόσος έχει περάσει αν δεν ανοίξεις πέρα πέρα τις πτυχές του. Ευχαριστώ τη Βερίνα που ανακάλυψε το φωτογραφικό αυτό ντοκουμέντο, τo σκάναρε και μου τo έστειλε.